وعلامه رحمه الله تعالى در منتهى المطلب مخالفت نموده تحريم مس را به قرآن
وأسماء الله تعالى مختص ساخته است فرع تحريم مس مختص به ظاهر وباطن كف
نيست بلكه به جهت وخدو زبان وهر جزء از اجزاء بدن كه باشد حرام است الا دندان
وموى وأطراف ناخنها كه مس به آنها حرام نيست فرع بر ولى صغير غير بالغ واجب است
على الأقرب كه أو را ممنوع دارد از مس بدون وضو وچون به سن هفت سالگى
رسد لازم است كه مأمورش سازد به وضو از براي مس همچنان كه از براي نماز وبعد از
وضو نيز تجويز مس محل نظر است از آن جهت كه وضوى غير بالغ موصوف به صحت
وفساد نيست ومنشأ ارتفاع حدث نمىشود ووضو ونماز از صورت وضو
ونماز دارد وحقيقت وضو ونماز نيست على الأصح خلاف مر شيخ طوسي را
كه قائل به صحت نماز صبي مميز شده است وبالجملة أولى وأحوط منع صبي است
مطلقا از مس خط مصحف وساير مذكورات خواه بىوضو وخواه با وضو مسأله
از جمله وضوءات مذكوره وضوى جنب از براي خوابيدن واز براي اكل وشرب
واز براي تفيل حيث ووضوى محتلم از براي مجامعت ووضوى حايض از براي
نشستن در مصلى ومشغول بودن ذكر الهى ووضوى كسى كه تغسل ميت كرده باشد
إثنا عشر رسالة — صفحة 41
مساهمون: السيد محمد باقر الداماد ( الميرداماد )
ص٤١