تخطي إلى المحتوى الرئيسي

إثنا عشر رسالة — صفحة 40

مساهمون:

ص٤٠
شك وتردد خاطر طهارت أو منقض نمىشود بلكه همان مستظهر است ووضو بر أو واجب نيست اما اعاده وضو سنت است ششم اگر متوضى العياذ بالله مرتد شود وبعد از آن توبه كند وضو منقض نمىشود بلكه بر حال استمرار باقي است اما اعاده وضو سنت است وبه انتقاض وضو وجوب اعاده قولي هست ضغيف وبي مستند هفتم شيخ طوسي رحمه الله تعالى در تهذيب واستبصار حكم كرده است كه بعد از قص شارب وتقليم أظفار ونتف ابط اعاده وضو مستحب به دليل روايت أبى بكر حضرى از مولاي ما أبى جعفر الباقر عليه السلام اما روايت ديگر وارد شده كه بدعت وحديث زراره نيز نفى استحباب مىكند پس أولى حمل وضو بر شستن دست است چنانچه صريح است در روايت حلبى از مولاي ما أبى عبد الله الصادق عليه السلام وارد شده ومثل آن در باب مصافحه مجوس ومس كلب در استبصار مذكور است هشتم قرقره در شكم سبب استحباب اعاده وضو مىشود وموثقه مضمره سماعه را كه ظاهر آن وجوب است در استبصار بر استحباب حمل كرده است پس مجموع وضوءات مستحبه با اين هشت أخير پنجاه وشش باشد فرع أقرب وأقوى آن است كه مس اسم نبي صلوات الله عليه واسم زهراء بتول سلام الله عليهاء وأسماء ساير أنبياء على نبينا وعليهم السلام بىوضو حرام است از باب توفير وتعظيم