پر كند وروايت ناقضيت محمول است بر استحباب چهلم اگر متوضى
تخليل دندان كند وخونى بيرون آيد كه مستكره طبع باشد اعاده وضو ( سنت است وبعضي بعد از حجامت نيز اعاده وضو را ) سنت مىدانند چهل ويكم اگر كسى استنجاء به آب ناكرده وضو كند اعاده وضو
بعد از استنجاء به آب أو را سنت است هر چند قبل از آن وضو استجمار
كرده باشد اعاده واجب نيست على الأصح وصدوق أبو جعفر بابويه را رحمه
الله تعالى مذهب آن است كه استنجاء به آب شرط صحت وضو است
ووضو قبل از استنجاء واجب الإعادة است ومتمسك به روايتي كه أصح عملي
آنهاست بر استحباب چهل ودويم اگر متوضى چشمه إحليل خود را فتح
كند وضو را اعاده كردن سنت است على الأصح وأبو جعفر بن بابويه
در فقيه حكم كرده است كه وضو به سبب آن منقص مىشود واعاده وضو
ونمازى كه به آن وضو گذارده باشد واجب است چهل وسيم آنكه از دبر يا از
إحليل خونى سيلان كند اعاده وضو سنت است خواه معلوم باشد
كه خالى است از ملاطحت مخالطت غايط يا بول وخواه معلوم نباشد
وپيش ابن جنيد اگر خلو مشكوك فيه باشد اعاده واجب است چهل وچهارم
إثنا عشر رسالة — صفحة 37
مساهمون: السيد محمد باقر الداماد ( الميرداماد )
ص٣٧