اگر بعد از استبراء رطوبتى از إحليل بيرون آيد كه مشتبه باشد به بول اعاده وضو مستحب است
ومقطوعه محمد بن عيسى كه دلالت دارد بر وجوب اعاده محمول است بر استحباب
چهل وپنجم وضو كردن با هر يك از أغسال مسنونه كه شمرده خواهد شد انشاء الله
العزيز مستحب است تا غاية مقصوده از آن غسل مترتب شود وأولى آن است كه
اين وضو مقدم باشد بر غسل واين هر دو حكم به نصوص أحاديث ثابت است چهل وششم
مشهور نزد متأخرين أصحاب آن است كه ميت را وضو دادن قبل از غسل سنت است
بي مضحضه واستنشاق وبعضي به وجوب وبعضي به تحريم وبعضي به كراهت قايل نشده اند
چهل وهفتم جمعى محققين از متأخرين اعاده وضو معذور را كه در وقت ضرورت
به جهت تقيه به غسل رجلين يا مسح بر حايلى مثل خف وغير آن واقع نشده باشد بعد از زوال
عذر مستحب واستحباب را أقرب شمرده اند بلكه أصح پيش من وجوب اعاده است
چه رفع حدث در وضو اضطراري على الاطلاق نيست بلكه مقيد است به غايتى كه آن
زوال عذر وارتفاع اضطرار است همچنان كه در باب تيمم معلوم خواهد شد انشاء الله
تعالى وحكم وضوى صاحب جبيره ووضوى مسافر كه به ضرورت شدت سرما
يا به جهت عدم تخلف از رفقه در محل خوف بر موزه يا جورب مثلا مسح كرده باشد
إثنا عشر رسالة — صفحة 38
مساهمون: السيد محمد باقر الداماد ( الميرداماد )
ص٣٨