سى وپنجم وضو عقيب حدث سنت است اجماعا از براي مجرد كون بر طهارت
ومنزه بودن از حدث ومستمر بودن به حكم أباحت عبادت وقرب جناب
الهى كه غايتى است صحيح وراحج به استحباب وضو لنفسه نمىشود چنانكه در حواشي دروس
بيان كرده أم سى وششم فارغ الذمة را وضو به جهت تأهب يعنى مسمور شدن
از براي نماز فرض سنت است ودر حديث وارد است ، ما وقر الصلاة من آخر
الطهارة لوقتها يعنى توفير وتعظيم نماز فريضة نكرد كسى كه تأخير كرد طهارت تا وقت
نماز داخل شود ووقت اين وضو قبل از أول وقت نماز فريضة است به مقدارى
قليل ودر نيت قصد رفع حدث واستعداد از براي نماز فرض وتعيين وجه استحباب
لازم است سى وهفتم اگر كسى كه متوضى باشد انشاء شعر باطل زيادة بر چهار بيت باشد
سنت است كه اعاده وضو كند ومقطوعه سماعه را در انتقاض وضو به آن شيخ در استبصار
ندب واستحباب حمل كرده است سى وهشتم عروض رعاف متوضى را به سبب
استحباب اعاده وضو مىشود وناقص وضو نيست وروايت محمول برند نسبت
سى ونهم اگر متوضى را قلس يا قى عارض شود ومستكره طبع بوده باشد
اعاده وضو سنت است وناقض وضو نيست واگر چه آن مقدار باشد كه دهن را
إثنا عشر رسالة — صفحة 36
مساهمون: السيد محمد باقر الداماد ( الميرداماد )
ص٣٦