أبو جعفر بن بابويه رضى الله تعالى عنه حكم به وجوب اعاده واحتجاج به روايت
عمار ساباطى كرده است وآن روايت محمول است بر استحباب على الأصح سى ويكم
متوضى را به سبب خروج مذى اعاده وضو مستحب است وآن به فتح ميم واسكان ذال
معجمه آبى است رقيق لزج كه بعد از ملاعبت زنان يا به قبيل از روى شهوت بيرون مىآيد
وابن جنيد آنرا ناقص طهارت وموجب اعاده وضو شمرده واحتجاج به روايتي
كرده كه أصح عمل آن است بر استحباب سى ودويم بعد از خروج وذي اعاده وضو
سنت وآن به اعجام ذال ساكنه آبى است كه ساعتي بعد از آن خروج منى بيرون
مىآيد وابن جنيد آنرا ناقص طهارت وموجب اعاده وضو مىداند سى وسيم
اعاده وضو به سبب خروج ودى به سكون دال مهمله وآن آبى است كه عقب
بول بعد از استبراء بيرون مىآيد در اخبار امر به اعاده وضو وتعليل به آنكه اين رطوبت
از دريره بول به اهمال دال مفتوحه بيرون مىآيد وارد است وهر يك از اين سه
رطوبت طاهر است وشستن بدن وبيات از هيچيك لازم نيست
سى وچهارم كسى را كه متعمدا در نماز قهقهه كند اعاده وضو سنت است وابن جنيد
حكم به وجوب اعاده كرده ومتمسك شده به مقطوعه سماعه كه محمول است بر ندب
إثنا عشر رسالة — صفحة 35
مساهمون: السيد محمد باقر الداماد ( الميرداماد )
ص٣٥