تخطي إلى المحتوى الرئيسي

إثنا عشر رسالة — صفحة 34

مساهمون:

ص٣٤
وضو است از براي اين سجده ومستند استحباب أصل وضو روايت صدوق است رضوان الله تعالى عليه بسنده عن أبي عبد الله الصادق عليه السلام قال من سجد سجده انشكر لنعمه وهو متوضى كتب الله له بها عشر صلاة ومحاهنه ( عشر ) خطايا عظاما بيست وهشتم أصل وضو از براي سجده تلاوت مطلقا سنت است وشرط كماليت است نه شرط صحت على ما هو الاضح وپيش بعضي از براي سجدات عزايم بخصوصها واجب است وابن حبند واجب مىداند مطلقا وشرط أصل صحت مىداند وروايت أبى بصير از صادق عليه السلام نفى آن مىكند وبه منطوق متن دلالت بر آن دارد كه طهارت مطلقا شرط سجده تلاوت نيست واز جنب وحايض نيز صحيح است وشيخ طوسي در نهاية منع صحت آن از حايض كرده است بنابر روايتي كه در باب حايض بخصوصها روايت كرده بيست ونهم كسى كه تكفين ميت مىكند سنت است كه از براي تكفين وضو كند به طريق وضوى نماز پس بعد از وضو تكفين كند چنانچه شيخ شهيد ره در بيان ودر ذكرى آورده است سى أم اگر كسى مس باطن دبر يا إحليل خود كند مستحب است كه اعاده وضو كند وهمچنين اگر مس باطن يا ظاهر دبر يا قبل ديگرى كرده باشد به ظاهر يا به باطن كف خواه حلال وخواه حرام اعاده وضو سنت است وصدوق