برمكيان در ساختمان قصرهاى خويش تفننها ميكردند و در زيبائى بنا و اثاث آن ظرافتها داشتند و ميخواستند بناها بماند و شاهد شوكت و جلال ايشان باشد .
جهشيارى گويد يحيى بن خالد برمكى به فضل و جعفر پسران خويش گفت : هيچ چيز بهتر از بنا نام انسان را زنده نميدارد بنا كنيد تا نام شما زنده بماند و جعفر و فضل هر يك قصرى ساختند . جعفر درباره قصر خويش به عمرو بن مسعده گفته بود اگر براى من بماند ، قصر جعفر است و اگر سلطان ببرد باز قصر جعفر است و اگر روزگارى بر آن بگذرد قصر جعفر است و نام جعفر را نگه ميدارد و شايد كسانى كه با ايشان نيكوئى كردهايم بر آن گذر كنند و بر ما رحمت فرستند . از پيش گفتيم كه جعفر بر قصر خويش بيست مليون درم خرج كرد و اين همه خرج بنا بود و لوازم و اثاث و خدم جدا بود .
عباسيان رسم خنك كردن خانه را از پارسيان آموخته بودند . اطاقى با سقف كلى ميساختند كه خوابگاه نيمروز خليفه بود و هر روز سقف را تجديد ميكردند بارهاى نى و چوب بر اطراف طاق مينهادند و ميان آن را از برف پر ميكردند اين رسم را امويان نيز داشتند . منصور در آغاز خلافت سردخانهاى داشت كه نيمروز در آن ميخفت ايوب خورى پارچههاى ضخيم آورد و تر كرد و به اطراف سردخانه آويخت منصور را از خنكى آن خوش آمد و گفت اگر اين پارچهها ضخيمتر باشد آب بيشتر گيرد و خنكتر شود ، پارچهها را ضخيمتر كردند و مردم اين رسم را از خليفگان آموختند .
قصور خليفگان اندلس از عباسيان بشكوه و رونق كم نبود . پيش از اين شمهاى از آن قصرها كه امويان در اندلس ساختند گفتهايم .
غذا
عباسيان به تنوع غذا رغبتى داشتند . منصور شكمبارهاى بيباك بود و بنصيحت طبيبان گوش نداد تا مرد . بر سفره رشيد غذا گوناگون بود و آشپزان هر روز سى جور غذا بنزد او مىنهادند و هر روز ده هزار درم خرج سفره خليفه بود و چون زبيده دختر جعفر را بزنى گرفت