و سفال با نقشهاى بديع رونقى يافته بود و نمونههاى آن ببازارهاى مصر و آفريقا و ايران ميرسيد .
عباسيان تنها بآبادى شهرها چون بغداد و سامره توجه نداشتند بلكه در راه مكه نيز قصرها ساختند بگفتهء طبرى مهدى فرمان داد تا در راه مكه قصرها بسازند بزرگتر از آنچه سفاح از قادسيه تا زباله ساخته بود و نيز ساختههاى سفاح را وسعت دهند . ساختههاى منصور را به حال خود گذاشت و بگفت تا در هر آبگاه آبگيرها ساختند و بركهها حفر كردند و در جامع بصره بيفزود و بفرمود تا اطاقك را از مسجدها بردارند . منبرها را به اندازه منبر پيمبر كوتاه كنند و در اين باب نامهها به آفاق نوشت . وسعت مسجد الحرام را نيز بيفزود .
مسعودى درباره قصر محمد بن سليمان ولايتدار بصره بدوران مهدى گويد : " چون قصر خويشرا بر كنار يكى از رودها بساخت عبد الصمد بن شبه بر او درآمد گفت بناى مرا چگونه مىبينى ؟
گفت بنائى ساختهاى نكو در عرصهاى زيبا كه هوائى رقيق دارد بر آبى خوب ميان دكلها و زيبايان و آهوان " محمد گفت بناى اين سخن كه تو كردى از بناى من زيباتر است .
عباسيان همگى بساختمان دلبستگى داشتند . مسعودى گويد معتصم ساختمان كردن را دوست داشت و ميگفت " در اين كار نكوئيهاست زمين را آباد كند و خراج را بيفزايد و دارائى را فزون كند و چهارپايان را برفاه آرد و نرخها را كاهش دهد و معيشت را وسعت دهد و كسب را برونق آرد . " و بوزير خود محمد بن عبد الملك ميگفت هرجا كه ده درم خرج كنى و سال بعد يازده درم بيارد درباره آن با من مشورت مكن .
بناى بغداد
اكنون شمهاى درباره ساختمان بغداد كه بزرگترين يادگار دوران عباسيان است ميآوريم . از آغاز دوران اسلام رسم بود كه هر خاندانى پايتخت تازه برگزيند و اين رسم به تبعيت پيمبر بود كه پايتخت خويشرا به يثرب آورد و نام آن مدينة الرسول شد .