داشت و بزرگان دولت و بعضى افراد خاندان خلافت در آن مىنشستند .
دبيرى
بدوران اول عباسى كه كار وزيران بسيار شد لازم آمد كسانى را به يارى وزير گمارند تا در نظارت و اداره ديوانهاى مختلف وى را مدد كند و اينان را دبير گفتند . معروفترين دبيران آن دوران : دبير نامهها و دبير خراج و دبير سپاه و دبير نگهبانى و دبير قضا بود . كار دبير نامهها توزيع فرمانها و عفونامهها و انشاى نامههاى سياسى بود كه از پس تحرير بتصويب و مهر خليفه ميرسانيد مراجعه نامههاى رسمى و اصلاح و تصحيح آن نيز از وظايف وى بود و در مجلس قضا با خليفه مينشست و مهر خليفه را بر احكام ميزد . نامه هاى خليفه بعنوان اميران و شاهان بقلم وى آماده ميشد و گاه بود اين نامهها را خليفه بخويشتن مينوشت . از پيش گفتيم كه جواب نامه نفس زكيه را منصور نوشت .
بدوران عباسى دبيران بسيار بودند كه روزگار چون ايشان نياورد . يحيى بن خالد برمكى و فضل بن ربيع بدوران رشيد در صنعت دبيرى شهره بودند . فضل و حسن بن سهل و احمد بن يوسف بروزگار مأمون و محمد زيات و حسن بن وهب و احمد بن مدبر بدوران معتصم و واثق در اين زمينه سرآمد شدند .
خليفگان علاقه داشتند نامههايشان شيوا و بليغ انشا شود و هم اصرار داشتند دبيران خويشرا از مردان ادبپيشه و از خاندانهاى قديم انتخاب كنند كه فرزندان - شان بدانش و هنر انشا و قدرت قلم شهرتى داشتند .
حاجبى
خليفگان نخستين هيچكس را بر در خويش منتظر نمىنشاندند كه همه طبقات مردم بىحاجب و مانع ايشان را توانستند ديد و چون دولت بامويان رسيد معاويه و خليفگان پس از او حاجب گرفتند كه پس از توطئه خارجيان بر ضد على و معاويه و عمر از جان خويش بيم داشتند و هم براى جلوگيرى از ازدحام كسان كه مانع از رسيدگى بامور دولت بود اين كار را لازم