تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تاريخ الإسلام ( تاريخ سياسى اسلام ) ( فارسى ) — صفحة 150

مساهمون:

ص١٥٠
ابن جعفر يافته‌اند كه پيشواى ايشان بود . بهر حال اين اختلافها موجب حبس و قتل امام كاظم شد و قبر وى تا هنوز زيارتگاه شيعيان است ، ابو الفدا درباره زهد و پرهيزگارى موساى كاظم گويد : " خواهر سندى كه زندانبان امام بود و در زندان به خدمت وى قيام ميكرد گفته بود كه امام چون عشا بكردى دعا گفتى و ياد خدا كردى تا شب را بپايان رساندى آنگاه به نماز صبح ايستادى و از پس نماز تا برآمدن روز ياد خدا كردى سپس بخفتى و پيش از نيمروز بيدار شدى و وضو گرفتى و نماز بكردى و باز ياد خدا كردى تا هنگام نماز مغرب رسيدى ، آنگاه مغرب و عشا بكردى و اين روش را تا هنگام مرگ از دست نداد . " مامون به جبران اين روش زشت كه عباسيان با علويان داشتند امام رضا را وليعهد كرد كه اگر مسموم نشده بود خلافت از خاندان عباس به آل على ميرسيد .

نفوذ علويان در فرقه معتزله

در باب اول از معتزليان شمه‌اى بگفتيم كه ايشان پنج اصل را معتبر شمارند : توحيد كه خدا يكى است و شريك ندارد و عدل كه خدا عادل است و شر و فساد را دوست ندارد و وعد وعيد كه خدا در وعده خويش صادق است و هر كه گناه كبيره كند تا توبه نيارد او را نمىبخشد و منزلت بين منزلتين كه هركه گناه كند نه مؤمن است و نه كافر بلكه فاسق است و امر بمعروف و نهى از منكر كه بايد مؤمنان را بجهاد و اقامه احكام خدا درباره كسان وادار كرد . معتزليان اصول عقايد خويشرا به على بن ابيطالب منتسب ميداشتند و كمتر كتابى از اين فرقه توان يافت كه اساس مذهب اعتزال و علم كلام را به دو منصوب ندارند . ابن ابى الحديد معتزلى گويد : " حكمت و گفتگو از الهيات خاص يونان بود و نخستين كس از عرب كه در اين باب سخن كرد على بود و مباحث دقيق درباره توحيد و عدل خدا در سخنان وى هست كه در سخن اصحاب و تابعان يك كلمه از آن نيست كه تصورى از
تاريخ الإسلام ( تاريخ سياسى اسلام ) ( فارسى ) — صفحة 150 | حسن ابراهيم حسن / ابوالقاسم پاينده