بجانب وى انداخت كشته شد زيرا مروان او را بهمدستى در قتل عثمان متهم ميدانست ، زبير از معركه كناره گرفت ولى جان بدر نبرد و بدست مردى عمرو نام كشته شد . عايشه تا هنگام شب در هودج بود عاقبت محمد بن ابى بكر برادرش او را ببصره برد . پس از آن على از عايشه پرسيد : بسوى مدينه عزيمت ميكنى ؟ . . عايشه بعزيمت مدينه رضايت داد ، على لوازم سفر او را فراهم كرد و هنگام حركت گروهى از مردم او را مشايعت كردند ، چنان كه گفتهاند در جنگ جمل شمار كشتهشدگان از دو سپاه ده هزار بود .
على در جنگ جمل پيروز شد و طلحه و زبير بقتل رسيدند . جالب آنكه على بديهاى عايشه را بنيكى پاداش داد و با او به خوبى رفتار كرد و لوازم سفرش را فراهم كرد و در خانهاى كه مقيم بود بملاقات او رفت ، كسانرا بمشايعت او فرستاد و شخصا با او وداع كرد . عايشه هنگام حركت با بدرقهكنندگان گفت : به خدا ميان من و على در گذشته جز آنچه ميان زن و اقوام شوهرش رخ ميدهد رخ نداد و او در پيش من از نيكان است . " عزيمت عايشه از بصره اول رجب سال 36 هجرت بود .
به نظر ما رفتار عايشه و طلحه و زبير و خروج آنها بسوى بصره دليل موجهى نداشت زيرا مسلمانان پيشوائى داشتند كه احكام و حدود را اجرا ميكرد على به آنها وعده داد كه وقتى فتنه آرام شود براى مجازات قاتلان عثمان اقدام مىكند ، اما على همدستان ابن سبا را كه در خون عثمان شركت داشتند بسپاه خود راه داده بود و اين كار سبب ميشد كه وى را بهمدستى در قتل عثمان منتسب سازند .
در نتيجهء فيروزى على در جنگ جمل اختلاف و نزاع ميان دو گروه بالا گرفت : گروهى طرفداران عثمان بودند كه معاوية بن ابى سفيان در رأس آنها جاى گرفته بود و از خونخواهى عثمان دم ميزد ، گروه ديگر طرفداران على بى ابيطالب پيشواى بنى هاشم بودند . چنان كه ميدانيم نزاع و رقابت ميان بنى اميه و بنى هاشم از دوران جاهليت برقرار بود و ظهور
تاريخ الإسلام ( تاريخ سياسى اسلام ) ( فارسى ) — صفحة 312
مساهمون: حسن ابراهيم حسن
ص٣١٢