كرد و بوقت نيمروز كه ميبايد دو سپاه به محل خود بازگردند ، گروه تازهنفس به دشمن حمله برد و آنها را متفرق كرد و اميرشان را بكشت و فيروزى نصيب مسلمانان شد . اگر روش ابن زبير نبود مسلمانان آسان فيروز نميشدند .
مسلمانان از اين جنگ غنائم بسيار بدست آوردند چندان كه سهم سوار از غنائم جنگ سه هزار دينار شد و سهم پياده هزار دينار ابن زبير با غنائم به مدينه بازگشت و خبر جنگ را با عثمان بگفت و او سخت مسرور شد .
از آن پس ابن ابى سرح بسوى جنوب رفت و به نوبه حمله برد . پيش از آن يك بار عمرو بن عاص براى گشودن نوبه اقدام كرده بود . ابن ابى سرح بسال 31 هجرى به دنقله حمله برد اما فيروزى نيافت با مردم آن صلح كرد و پيمان صلحى نوشته شد كه بلاذرى و كندى آن را نقل كردهاند و گويى يك پيمان اقتصادى ميان مصر و سرزمين نوبه است زيرا بموجب آن مىبايد مصر غله و عدس به نوبه بفرستد و نوبه برده به مصر بفرستد .
و هم بسال 31 هجرى ميان ابن ابى سرح و روميان در مديترانه نزديك اسكندريه جنگى سخت درگرفت ، فرماندهى روميان با قسطنطين امپراطور روم بود ، در اينجنگ فيروزى از آن مسلمانان بود ، چنان كه گفتهاند در اين جنگ هزار كشتى شركت كرده بود كه از آن جمله دويست كشتى از آن مسلمانان بود . كشتيهائى كه مسلمانان در اينجنگ از روميان گرفتند زمينه ايجاد نيروى دريائى معتبرى را فراهم كرد كه بدوران بنى اميه در جنگهاى دريائى ميان مسلمانان و روميان به كار ميرفت .
فتنهاى كه بقتل عثمان منجر شد
عثمان هفتاد ساله بود كه خلافت به دو رسيد . وى مردى ملايم و نرمخو بود و دورانديشى ابو بكر و عمر را نداشت در صورتى كه براى اداره قلمروى گسترده چون امپراطورى اسلام دقت و دور انديشى بسيار بايسته بود . به دوران عثمان كه مردم عرب بدور از زندگانى ساده و بىپيرايه خود قرين رفاه و ثروت و خوشى ميزيستند ، دقت و دور انديشى بيشتر از دوران