اصلى ايشان آن شهر نبود ، بنى شيبان نيز به خوى هميشگى خود ، گريخته به بيابانها و تپهها پناه برده بودند .
گزارش آنچه ابو العلاء انجام داد تا بر بنى شيبان چيره شد :
ابو العلاء به « دقوقا » رفته چهار ماه و اندى در آنجا مانده به ترفندهاى گوناگون و نامهپراكنى ، با شكيبايى و نرمش و دراز كردن دست دوستى و نشان دادن در باغ سبز ، بنى شيبان را آرام كرد و ترسشان بريخت . اندك اندك ، با خرگاهها به نزديك آمدند . سپس ناگهان با يك شبيخون بزرگ ، بر جان ، مال ، ناموس ، كودكان ايشان تاخته ، دارايى آنان را به غنيمت برده ، بسيارى از مردان جنگى ايشان را بكشت ، دويست سر از آنان با هشتصد اسير از سرداران و پيشوايان ايشان بياورده ، روز پنجشنبه هشتم رجب [ 369 ه - ] به بغداد درآمد . اسيران را با كلاه بلند برنس و پوشاكهاى رنگين ، سوار بر شتران در چهاردهم آن ماه براى نمايش در شهر گردانيدند و سپس به زندانها و سيهچالها فرستادند . بازماندگانى از آنان كه جان بدر برده بودند پراكنده به جاهاى دور گريختند . آتش ايشان خاموش شد و زيانشان بر بخشهاى پيرامن بغداد ، از ميان رفت .
نيز در اين سال ابو احمد موسوى نقيب طالبيان و برادرش ابو عبد اللّه ، و قاضى القضاة ابو محمد عبيد اللّه بن احمد بن معروف دستگير شده به فارس گسيل داده شدند . منصب « قاضى القضاة » به ابو سعد بشر بن حسين كه پيرى ساكن فارس [ 1 ] بود واگذار شد . او از سوى خويش چهار جانشين در چهار بخش بغداد بگمارد :
الف ) ابو بكر محمد بن عبد اللّه معروف به « ابن صبر » كه جانشين او در كرانهء خاورى از مرز « مخرم » به بالا بود .
هامش
[ ( 1 - ) ] نگارندهء تاريخ اسلام گويد : او قاضى القضاة شيراز بود و در رمضان 380 ه - در گذشت . او پيرو مذهب داود ( پيشواى ظاهريان ) بوده ، پس از مرگ عضد الدوله در سال 372 از دادرسى بر كنار شد .
دربارهء جانشين او « ابن صبر » نيز گويد : حنفى بود و به دادرسى در « عسكر مهدى » -