اخلاق رذيله ، نفاق ، دوستى غير خدا و به ياد غير خدا بودن پاك نمايند كه به اين امور نمىپردازند .
و همينطور در بوجود آوردن ماهيت كارها و ذكرهاى نماز سهل انگارى مىكنند . تا جايى كه حتى گاهى علماى بزرگى نيز پيدا مىشوند كه منظور از بعضى از كارهاى نماز را نمىدانند . با اين كه فلسفهء بلند كردن دست در هنگام تكبير ، ايستادن در نماز ، ركوع ، سجده ، كشيدن گردن در ركوع ، برداشتن سر از سجده ، خواندن تشهد و سلام دادن در روايات آل محمد صلّى اللّه عليه و آله و سلّم آمده است . نيز آمده است كه هر كدام از آنها حقيقت و معنايى دارد كه اگر اين اعمال به قصد آنها نباشد ، گويا اصلا انجام نشده است .
تكبير ، قرائت ، تسبيح ، ثنا گفتن ، گواهى به توحيد و رسالت پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم و سلام دادن نيز هر كدام حقايقى دارند . و اگر كسى اين مطالب را بهمراه حقايق آن نگويد ، تكبيرگو ، قارى ، تسبيحگر و ثناگو نخواهد بود . اين مطالب را در كتاب « اسرار الصلاة » شرح داده و روايات آن را آوردهايم .
ولى مردم در امور دنيوى چنين نبوده و تمام تلاش خود را براى بدست آوردن چيزهاى حقيقى به كار مىگيرند . مثلا كسى كه حلوا مىدهد . نمىتواند با شكل يا كلمه حلوا خود را راضى كند . و اگر يكى از اجزاى آن به حد كافى در آن نباشد ، نام حلوا را از روى آن برداشته و مىگويد : اين حلوا نيست . و همينطور در ساير چيزها و امور دنيا مثلا
المراقبات في أعمال السنة (فارسى) — صفحة 540
مساهمون: ابراهيم محدث
ص٥٤٠