جعفر بن يحياى برمكى رسيد و سپس جزء صافيه شد . « 1 »
در هفتم رو به روى كوچه مناصع بود ميان خانهء عمرو بن عاص و خانههاى صوافى و به خانهء حسن بن على العسكرى - ع - راه باز مىكرد . مناصع خارج مدينه بود و زنان در عهد پيامبر شبها براى قضاى حاجت به آنجا مىرفتند . « 2 »
در هشتم رو به روى خانههاى صوافى بود كه در جنب خانهء عمرو بن عاص بود و خانه موسى بن ابراهيم مخزومى خانهاى كه بين او و عبيد الله بن حسن مشترك بود در جوار آن بود . در زاويهء شمالى شرقى واقع بود و در نزديكى آن زقاق جمل و خانهء فاطمه دخت قيس و خانهء انس بن مالك واقع بود و در نزديكى آن خانههاى قهطم بود كه جزو صوافى شد . « 3 »
ديوار شمالى مسجد به گونهاى كه سمهودى از سخن ابن زباله و ابن شبّه در باب خانههاى اطراف مسجد دريافته به قرار زير است .
در نهم در جانب شرقى است و در نزد آن خانهء عبد الرحمان بن عوف است كه مهمانان رسول خدا - ص - به آنجا وارد مىشدند و در نزديكى آن خانهء عبد الله بن مسعود و آن همان است كه به دار القرّاء معروف بود . و چون وليد و مهدى بر وسعت مسجد افزودند ، داخل در مسجد شدند . آنچه از آنها باقى مانده بود به ملكيت جعفر بن يحيى درآمد . در نزديكى اين خانه محلّه بنى زهره است . بنا بر روايت ابن سعد - رسول خدا - ص - خط خانهها را مىكشيد .
براى زهره در آخر بناى مسجد خط كشيد و براى عبد الله و عتبه پسران مسعود اين خط را در نزد مسجد كشيد . « 4 »
در دهم مقابل خانهء ابو الغيث بن مغيره بود .
در يازدهم مقابل خانههايى بود در جنب خانهء ابو الغيث كه خانههاى خالصه بود .
در دوازدهم رو به روى خانههاى خالصه بود . و آنجا در اصل از آن خبّاب مولاى عتبة بن غزوان بود .
اما ديوار غربى ، در قسمت شمالىاش خانهاى از خانههاى عبد الرحمان بن عوف بود .
سپس به ملكيت عبد الله بن جعفر بن ابى طالب درآمد . سپس از آن منيره كنيز آزاد شدهء ام
هامش
( 1 ) - ابن شبه ، ص 156 .
( 2 ) - سمهودى ، ج 1 ، ص 500 .
( 3 ) - سمهودى ، ج 1 ، ص 501 ، 526 .
( 4 ) - ابن سعد ، ج 3 - 1 ، ص 108 .