و پيامبر از آن در داخل مىشد از اين رو در روايت يحيى آن در را باب النبى گفتهاند . نزديك خانهء عثمان خانهء ابو ايوب انصارى بود كه پيامبر در آغاز هجرت به آنجا وارد شد . مغيرة بن عبد الرحمان بن حارث بن هاشم آن را خريد و در آن آبى برآورد كه آب مسجد را تأمين مىكرد . در همسايگى خانهء ابو ايوب خانهء حارثة بن نعمان انصارى بود . اين خانه سپس به ملكيت امام جعفر صادق - ع - درآمد . آنگاه اطم فويرع بود كه آن را حسن بن زيد بن حسن بن على خريد و آن را خراب كرد و به جاى آن خانه ساخت . « 1 »
در چهارم را باب النّساء مىگفتند كه رو به روى خانهء ابو بكر بود ، سپس به ملكيت آل معمر درآمد . آنگاه از آن ريطه دخت سفّاح شد و آن در را باب ريطه خواندند . « 2 »
در پنجم از جملهء خانهء جبلة بن عمرو ساعدى بود . سپس آن خانه در ملكيت سعد بن خالد بن عمرو بن عثمان درآمد سپس به اسماء دخت حسين بن عبد الله بن عبيد الله بن عباس بن عبد المطلّب رسيد . ميان خانهء ريطه و خانه بزرگ عثمان راهى بود به عرض پنج ذراع . « 3 »
در ششم مقابل خانهء خالد بن وليد بود كه از شمال محدود بود به سراى عمرو بن عاص . خانهء خالد در اصل متعلق به حارثة بن نعمان بود . « 4 »
در همسايگى خانهء عاتكه منزل سكينه بنت الحسين - ع - بود . در زمان عباسيان به معين غلام آزاد شدهء مهدى رسيد . در كنار آن كوچهاى بود به عرض شش ذراع كه به خانهء طلحة بن عبيد الله منتهى مىشد . در آن كوچه خانهء عبد الله بن جعفر بود سپس به منيره كنيز آزاد شدهء امّ موسى رسيد . در پهلوى آن خوخه از آن آل يحيى بن طلحة بن عبيد الله بود .
در جنب آن بستان طلحهء انصارى بود كه بعدها به ملكيت آل برمك درآمد سپس جزء صوافى ( املاك خالصه ) شد .
در كنار آن راهى بود به عرض پنج ذراع و در جنب آن خانههايى بود از آن خبّاب بنده آزاد شدهء عتبة بن غزوان سپس خانههاى پسران حرملة الاسود . در جنب آن خانهء ابو الغيث بن المغيرة بن حميد بن عبد الرحمان بن عوف بود و در جنب آن خانهء عبد الله بن مسعود كه به
هامش
( 1 ) - سمهودى ، ج 1 ، ص 529 .
( 2 ) - ابن سعد ، ج 3 - 1 ، ص 134 .
( 3 ) - سمهودى ، ج 1 ، ص 497 ، 528 .
( 4 ) - ابن سعد ج 4 - 1 ، ص 1 .