در زاويه جنوب غربى خانهء يزيد ، خانه رباح از موالى رسول الله - ص - واقع بود و در زاويه جنوب شرقى آن خانه مقداد بن اسود بود ، ميان خانهء رباح و كوچهء عاصم . « 1 »
مقابل سراى يزيد بن عبد الملك خانهاى است كه از آن مطيع بن اسود بود . عباس ده هزار درهم داد و آن را با خانهاى كه در بلاط بود معاوضه كرد سپس آن را به عبد الله بن سعد بن ابى سرح به سى هزار درهم فروخت . برادرزادگان عبد الله بن سعد در آن سكونت گزيدند .
آن را دار اوس مىناميدند ابن شبّه گويد رو به روى خانهء مطيع خانههايى از آن يزيد بن عبد الملك بود كه غسالان در آن مىزيستند و به ابيات الضّرار مشهور بودند .
گويند يزيد بن عبد الملك مىخواست با دادن دراهمى ، آن را بخرد . آنها از فروش آن سرباز زدند . او نيز اين خانهها را بنا كرد تا جلو خانههاى آنان را بگيرد . از اين رو آنها را بيت الضّرار ناميدند . اين خانهها بعدها در تملك خيزران درآمد .
در جنوب مسجد ، خانهء حفصه دخت عمر بود . سپس به عبد الله بن عمر تعلق گرفت .
در نزديكى خانهء حفصه دار الرّقيق بود ، سپس خانهاى از آن خانهء عايشه و سپس خانهء اسماء بنت ابى بكر . « 2 »
بلاط
محمد بن يحيى گويد : كسى كه اطراف مسجد رسول الله - ص - را سنگفرش كرد معاوية بن ابو سفيان بود . او مروان را به اين كار فرمان داد و عبد الملك بن مروان آن كار را به پايان رسانيد . وى آنچه حوالى خانهء عثمان بود تا موضع جنائز ، سنگفرش كرد . حد غربى اين سنگفرش از مسجد بود تا پايان زوراء نزد خانهء عباس بن عبد المطلب در بازار . و حد شرقى آن تا خانهء مغيرة بن شعبه كه در راه مسجد به بقيع است . حد جنوبى آن تا حد زاويهء خانهء عثمان است تا موضع جنائز و حد شمالىاش تابستان طلحه بود ، پشت مسجد و از غرب نيز تا خانهء ابراهيم بن هشام كه به مصلّى مىرود .
بلاط را سه آبراه قرار داد كه آب باران در آنها مىريخت . يكى در مصلّا نزد خانهء
هامش
( 1 ) - سمهودى ، ج 1 ، ص 521 .
( 2 ) - سمهودى ، ج 1 ، ص 519 .