كه در زير بار محبت فراوان تو گرانبار شوم . و مرا از دست مهل چونان كسى كه ديگر در او اميد خيرى نبود و تو را با او كارى نباشد و بازگشتنش را فايدتى صورت نبندد . و مرا ميفكن چونان كسى كه از چشم عنايت تو افتاده است و خوارى و شوربختىاش فرا گرفته ، بل دستم را بگير تا چون افتادگان نيفتم و چون گمگشتگان نهراسم و چون فريب خوردگان نلغزم و در گرداب هلاك شوندگان سرنگون نشوم .
بار خدايا ، مرا سلامت عطا كن و از آن بلا كه غلامان و كنيزان خود بدان مبتلا مىسازى رهايى بخش و به مقام كسى رسان كه مورد عنايت توست و نعمتش دادهاى و از او خشنود بودهاى و عمرش دادهاى و ستوده داشتهاى و ميراندهاى و خوشبخت ساختهاى .
بار خدايا ، طوق گردن من ساز دل بركندن مرا از هر چه حسناتم را بىارج مىسازد و بركاتم را از ميان مىبرد .
بار خدايا ، شعار قلب من ساز انزجار از زشتيهاى گناهان و رسواييهاى معاصى را . مرا از كارهاى اخروى كه تو را خشنود مىگرداند به كارهاى دنيوى كه جز به مدد تو بدان دست نمىيابم مشغول منماى .
خداوندا ، بركن از دل من محبت اين جهان سفله را كه راه مرا از دست يافتن به خيراتى كه در نزد توست مىبندد و چون خواهم كه به سوى تو آيم سدّ راه من مىشود و از تقرب به درگاه تو غافل مىگرداند .
اى خداوند ، در دل من بياراى تنهايى در شبها و روزها را و مناجات با تو را . مرا عصمتى بخش كه به خشيت تو نزديك گرداند و از ارتكاب محارم دور دارد و از اسارت در چنگال گناهان بزرگ آزاد ساز .
بار خدايا ، مرا از آلودگى معصيت و شوخگنى گناهان پاكيزه ساز و جامهء عافيت و تندرستى بر من افكن و در حلّهاى از نعم گستردهء خود بپوشان و احسان و بخشش خود پى در پى نصيب من گردان و به توفيق و
الصحيفة السجادية (فارسى) — صفحة 330
مساهمون: عبد المحمد آيتى
ص٣٣٠