رهنمايى خويشم يارى نماى و چون آهنگ كارى شايسته كنم يا سخنى شايسته گويم يا عملى نيكو انجام دهم ، يارىام ده و مرا به نيرو و قوت خود وامگذار بى آنكه تو خود قوت و نيرويم بخشيده باشى .
بار خدايا ، آن روز كه مرا براى ديدار خود از گور بر مىانگيزى ، خوارم مگردان و در نزد اولياى خود رسوايم مساز و ذكر خود از ياد من مبر و زبان شكر و سپاس خويش از من مگير ، بلكه در حالات سهو و بىخبرى ، آن هنگام كه جاهلان از سپاس نعمتهايت غافلند همواره شكر و سپاس خويش بر زبان من جارى فرماى و مرا الهام كن كه در برابر نعمتى كه مرا دادهاى سپاست گويم و به آن خيرات كه مرا فرستادهاى معترف آيم .
بار خدايا ، رغبت مرا به خود فراتر از رغبت هر رغبت كنندهاى قرار ده و سپاس مرا فراتر از سپاس هر سپاس گويندهاى . به هنگام فقر كه دست نياز به سوى تو دراز مىكنم مرا وامگذار و بدان اعمال كه به جاى آوردهام و نه در خور مقام جلال تو بوده تباهم مكن و چون دشمنانت دست رد به روى من مزن ، كه من در برابر تو تسليمم و مىدانم كه حجت تو راست و تو به فضل و بخشايش سزاوارترى و در مقام احسان سود رسانندهتر . تو سزاوارترى كه از تو بترسند . تو سزاوارترى كه از تو آمرزش خواهند . تو به عفو شايستهترى تا به عقوبت كردن . تو به پوشيدن گناه نزديكترى تا به افشا كردن .
اى خداوند ، مرا به حياتى خوش و پاكيزه زنده بدار كه به هر چه خواهم برسد و به آنچه دوست مىدارم پايان يابد ، چندان كه دست به كارى نزنم كه تواش خوش نداشته باشى يا مرتكب كارى نشوم كه تو از آن نهى فرمودهاى . از تو خواهم كه بميرانى مرا همانند آن كسان كه روشنايىشان در برابرشان و در سمت راستشان حركت مىكند . [ 2 ]
هامش
[ 2 ] سورهء 57 - آيهء 12