اى خداوند ، مرا در وادى عصيان سرگشته رها مكن و تا زندهام در ورطه سهو و بىخبريم وامگذار و مرا به حالى ميفكن كه ديگران از من پند گيرند يا سبب عبرت همگان شوم يا كسى در من بنگرد و گمراه شود .
و در زمرهء كسانى كه با آنان مكر ميكنى ، با من مكر مكن و ديگرى را به جاى من مگزين و نامم را به طومار گنهكاران مبر و تنم را در كشاكش گرفتاريهاى اين جهانى و عذابهاى آن جهانى ديگرگون منماى و مرا مضحكهء مردم قرار مده و مسخرهء درگاه خود مساز . چنان كن كه پيوسته در جستوجوى خشنودى تو باشم و در تلاش براى انتقامجويى از دشمنان تو .
بار خدايا ، خنكى عفوت را ، حلاوت رحمتت را ، روح و ريحان و بهشت پر نعمتت را ارزانى من دار و از فضل خويش به من بچشان طعم فراغت را در گزاردن آنچه تو دوست مىدارى و طعم مجاهدت را در آنچه موجب تقرب به درگاه توست و مرا تحفهاى كرامند عطا كن .
بار خدايا ، چنان كن كه در تجارتم سود برم و بىهيچ زيان باز گردم و خوف ايستادن و پاسخ گفتن در روز باز جست را در دل من افكن و به ديدار خود مشتاق فرماى و به توبهاى بىبازگشت كه پس از آن نه گناه خردم باقى ماند نه گناه بزرگ ، نه گناه آشكار و نه گناه پنهان ، توفيق ده .
بيخ كينهء مؤمنان از سينهء من بركن . قلبم را با مردمان فروتن مهربان گردان . با من چنان باش كه با صالحان هستى . به زيور پرهيزگارانم بياراى . نام نيك من بر زبان آيندگان جارى گردان آوازهء من در ميان معاصران به نيكى بلند نماى و در روز رستاخيز مرا در زمرهء آنان كه با پيامبر تو مهاجرت كردند در آور .
بار خدايا ، مرا فراخى نعمت ده به حد كمال و كرامتهاى آن از پى يكديگر به من ارزانى دار . دستان من از عطاى خود پر كن و مواهب كرامند خويش به سوى من روان دار . مرا در بهشتى كه براى
الصحيفة السجادية (فارسى) — صفحة 333
مساهمون: عبد المحمد آيتى
ص٣٣٣