بار خدايا ، چنان مباد كه مرا مهلت دهى تا به تدريج سزاوار كيفر شوم ، چونان كسى كه نعمت از من باز گرفت و چنان پنداشت كه هر خير و نيكى كه هست از جانب اوست ، تا آنجا كه تو را هم در نعمتى كه نصيب من شده بود شريك نساخت .
اى خداوند ، مرا از خواب غافلان و ناهشيارى اسرافكاران و خواب آلودگى خذلان رسيدگان بيدار و آگاه ساز . دلم را به كارى بر گمار كه اطاعت كنندگان را بدان گماشتهاى و متعبّدان را بدان واداشتهاى و بندگان سهل انگار را بدان از عذاب رهايى بخشيدهاى .
بار خدايا ، مرا از هر چه از درگاه تو دور مىدارد ، يا ميان من و فيضى كه از سوى تو به من مىرسد حايل مىگردد ، يا از هر قصد كه نزد تو كنم باز مىدارد ، در پناه خود دار .
اى خداوند ، آن راه خير را كه به سوى تو رهنمون است پيش پاى من هموار نماى . در رسيدن به نيكيها از آن راه كه خود فرمودهاى ، سبقت را بر من آسان كن و تلاش براى دست يافتن به آنها را ، بدان گونه كه خود خواستهاى ، نصيب من فرما .
مرا همراه كسانى كه وعدهء عذاب تو را سهل مىانگارند تباه مكن و با آنان كه آماج انتقام تو هستند هلاك منماى و با آن گروه كه از طريق تو منحرف مىشوند خرد و شكسته مكن . مرا از گردابهاى فتنه رهايى بخش و از تنگناهاى بلا وارهان و آن سان مهلتم مده كه به غفلت گرفتار آيم .
اى خداوند ، ميان من و دشمنى كه گمراهم سازد و هواى نفسى كه هلاكم گرداند و زيانى كه مرا فرو گيرد ، حايل شو . از من همانند آن كس كه بر او خشم گرفتهاى و از او خشنود نگرديدهاى ، رويگردان مشو . مرا از خود مأيوس مساز . آن سان كه نوميدى از رحمتت بر من غلبه يابد .
اى خداوند ، بدان حد به من مبخش كه تاب و توان آن را نداشته باشم
الصحيفة السجادية (فارسى) — صفحة 329
مساهمون: عبد المحمد آيتى
ص٣٢٩