بار خدايا ، مرا در برابر خود ذليل گردان و در نزد بندگانت عزيز دار .
چون با تو خلوت كنم ، فروتنيم بخش و در ميان بندگان خود سر فراز دار و از هر كس كه به منش نيازى نيست بىنياز گردان و هر چه بيشترم فقير و نيازمند درگاه خود ساز .
اى خداوند ، مرا از شماتت دشمنان و نزول بلا و ذلت و رنج در پناه خود دار . از عيبها و خطاهاى من كه خود از آن آگاهى اغماض كن ، همانند كسى كه اگر حلمش مانع نمىآمد انتقام مىگرفت و اگر طريق مدارا نمىپيمود گناه را كيفر مىداد .
بار خدايا ، هر گاه در اين جهان خواهى كه بر قومى فتنهاى يا ناسزايى وارد آورى ، مرا كه به تو پناه جستهام از آن ميان رهايى ده و همچنان كه در اين جهانم در جايگاه رسوايان بر پاى نداشتهاى در آن جهان نيز در جايگاه رسوايانم بر پاى مدار و در حق من نعمتهاى اين - جهانى با نعمتهاى آن جهانى و فوايد ديرينه با فوايد تازه توأم گردان و عمر مرا آن قدر دراز مكن كه به قساوت قلبم انجامد و بر سر من حادثهاى دردناك و سخت مفرست كه شكوه و آب و رنگ من از ميان ببرد و مرا به مقامى فرومايه كه قدر و منزلت من حقير گرداند يا به نقيصهاى كه بدان مقام و مرتبت خويش از كف بدهم گرفتار منماى .
اى خداوند ، مرا چنان مترسان كه ترسم به نوميدى كشد و چنان مرا بيم مده كه وحشت بر سراسر قلبم چيره شود . چنان كن كه ترسم تنها از عذاب تو باشد و وحشتم از انذار و هشدار تو و دهشتم به هنگام تلاوت آيات كتاب تو .
بار خدايا ، شبم را آباد دار : به بيدار ماندنم براى عبادت تو و شب - زندهداريم در تنهايى براى تو و بريدن از همگان و آرامش يافتن تنها به تو و آوردن حوايج به درگاه تو و اصرار در طلب براى رهاييم از آتش جهنم و زنهار دادنم از عذابى كه گنهكاران در آن گرفتارند .
الصحيفة السجادية (فارسى) — صفحة 332
مساهمون: عبد المحمد آيتى
ص٣٣٢