اى خداوند ، اين منم كه در برابر تو ايستادهام ، خوار و ذليل و خاضع و خاشع و خائف و معترف به گناهان بزرگى كه بارش را بر دوش مىكشم و خطاهاى عظيمى كه مرتكب شدهام . در سايهء عفو تو خزيدهام و به جوار رحمت تو پناه جستهام و به يقين مىدانم كه كسى مرا از تو زنهار نخواهد داد و كس مرا از كيفر تو در امان نخواهد داشت .
بار خدايا ، اكنون كه به درگاهت روى نهادهام ، تو نيز آن پرده كه بر گنهكاران مىكشى بر من نيز بكش و بر من ببخشاى آن بخشايش خود را كه به كسى ارزانى مىدارى كه خود را تسليم تو مىكند . بر من احسان كن ، آن سان كه در حق كسى كه آرزوى آمرزش تو دارد ، كه احسان تو هر چند سترگ بود در نظرت به چيزى نسنجد .
بار خدايا ، براى من در اين روز نصيبى قرار ده كه از آن به خشنودى تو رسم و مرا از ثوابى كه پرستندگانت از آن بهرهور مىشوند تهيدست باز مگردان ، كه هر چند نتوانستهام از اعمال نيك چيزى تقديم دارم ، آن سان كه ديگران تقديم داشتهاند ، ولى توحيد تو و نفى اضداد و امثال از تو را تقديم داشتهام و از درهايى به نزد تو آمدهام كه تو خود فرمودهاى كه از آن درها به سوى تو آيند و به درگاه تو به چيزى تقرب جستهام كه تا به آن تقرب نجويند ، به تو تقرب نتوانند يافت . آنگاه از پى آن تقرب به درگاه تو توبه كردهام ، در عين خوارى و فروتنى و حسن ظن به تو و اعتماد به رحمت تو ، و اميد به تو را كه اميدواران از آن نوميد نمىشوند شفيع خود گردانيدهام .
اى خداوند ، دست سؤال پيش تو دراز كردهام ، همانند موجود حقير ذليل بينواى فقير ترسانى ، زنهار خواه ، همراه با ترس و تضرع و پناه آوردن به تو و التجا به ذيل جلال تو ، نه از سر گردنكشى و چون متكبران به تكبر ، نه از روى اعتلا آن سان كه عبادت كننده را دلير سازد و نه از روى اتكا به شفاعت شافعان .
الصحيفة السجادية (فارسى) — صفحة 327
مساهمون: عبد المحمد آيتى
ص٣٢٧