صهباء كالمسك الفتيق الناشق * و ضممته ضم الكمىّ لسيفه
و ذؤابتاه حمائل فى عاتقى * حتى اذا مالت به سنة الكرى
زحزحته عنّى و كان معانقى * ابعدته عن اضلع تشتاقه
كى لا ينام على وساد خافق * لمّا رايت الليل آخر عمره
قد شاب فى لمم له و مفارق * ودّعت من اهوى و قلت مشيّعا
اعزر علىّ بان اراك مفارقى
.
1235 - يحيى بن على بن محمد شيبانى [ 1 ]
ابو زكريا ابن خطيب تبريزى . گاه او را خطيب مىگويند و اين باطل است . وى يكى از ائمهء نحو و لغت بود . سخنش حجت بود و قولش صادق . نزد ابو العلاء معرّى رفت و از او دانش آموخت . همچنين از عبيد الله بن على رقّى و حسن بن رجاء بن دهّان لغوى و ابن برهان و مفضّل قصبانى و عبد القاهر جرجانى و نيز از كسانى چون قاضى ابو الطيّب طبرى و ابو القاسم تنوخى و خطيب بغدادى سماع حديث كرد . ابو منصور موهوب جواليقى و جمعى ديگر از او فرا گرفتند . در عنفوان جوانى به مصر داخل شد و ابو الحسن طاهر بن بابشاد نحوى و ديگران از او لغت آموختند . آنگاه به بغداد بازگرديد و تا پايان عمر در آنجا زيست .
گويند سبب رفتنش به نزد معرّى آن بود كه نسخهاى از كتاب التهذيب فى اللغه ، تأليف
هامش
[ 1 ] الانساب 3 : 21 ( اللباب 1 : 206 ) ، نزهة الالبّاء : 254 ، المنتظم 9 : 161 ، كامل لابن الاثير 10 : 473 ، انباه الرواة 4 : 22 ، ابن خلكان 6 : 191 ، البدر السافر : 230 ، ابن العبرى 2 : 22 ، المستفاد من ذيل تاريخ بغداد : 257 ، مرآة الجنان 3 : 172 ، سير الذهبى 19 : 269 ، عبر الذهبى 4 : 5 ، البداية و النهاية 12 : 171 ، النجوم الزاهرة 5 : 197 ، بغية الوعاة 2 : 238 ، الشذرات 4 : 5 ، اشارة التعيين : 382 .