1236 - يحيى بن على بن ابى منصور [ 1 ]
معروف به ابن المنجّم نديم . مرزبانى در معجم الشعراء گويد : ابو احمد بن منجم ، اديب و شاعرى پسنديده گفتار بود . او شاعرترين مردم زمانش بود و بهترين آنها در علوم ادبى و ذو فنون در علوم عرب و عجم . نديم معتضد و مكتفى پس از او بود . در سال 241 زاده شد و در سال 300 وفات يافت .
از اوست : الباهر ، در اخبار شعرايى كه دو دولت اموى و عباسى را درك كردند ، و كتاب الاجماع على مذهب ابو جعفر الطبرى ، و كتاب المدخل الى مذهب الطبرى و كتاب الاوقات ، و كتابهاى ديگر . .
1237 - يحيى بن قاسم بن مفرّج [ 2 ]
ابو زكريا ثعلبى تكريتى . از ائمهء مسلمانان و حبرى از احبار ايشان . كامل و فاضل و قارى و مفسر و نحوى و لغوى و عروضى و شاعر . از پدرش فقه آموخت . و در بغداد با ابو النجيب سهروردى و جز او مصاحبت داشت . در علوم ادبى شاگرد ابن خشّاب بود و از ابن ابى زرعهء مقدسى و ابن البطّى سماع حديث كرد . و در مدرسه نظاميه تدريس نمود .
در رمضان سال 616 وفات يافت . ولادتش در سال 521 بود . .
1238 - يحيى بن مبارك بن مغيره [ 3 ]
ابو محمد ، از موالى بنى عدى بن عبد مناف . او را يزيدى گويند بدان سبب كه با يزيد بن منصور ، دايى مهدى ، مصاحبت داشت و معلم فرزندش بود . سپس به رشيد پيوست و معلم مأمون شد . وى در ادب عرب شاگرد ابو عمرو بن العلاء و ابو اسحاق حضرمى بود و لغت و عروض را از خليل بن احمد فرا گرفت .
هامش
[ 1 ] الفهرست : 160 ، معجم الشعراء : 493 ، تاريخ بغداد 14 : 230 ( عن معجم المرزبانى ) ، نزهة الالباء : 162 ، ابن خلكان 6 : 198 ، سير الذهبى 13 : 405 .
[ 2 ] بغية الوعاة 2 : 339 .
[ 3 ] طبقات ابن المعتز : 273 ، الورقة لابن الجرّاح : 27 ، مراتب النحويين : 108 ، طبقات الزبيدى : 61 ، تاريخ بغداد 14 : 146 ، تاريخ ابى المحاسن : 113 ، المعارف : 544 - 597 ، اخبار النحويين البصريين : 40 ، تهذيب الازهرى 1 : 17 ، معجم المرزبانى : 487 ، نور القبس : 80 - 87 ، الفهرست : 56 ، انباه الرواة 4 : 25 - 33 ، نزهة الالباء : 53 ، ابن خلكان 6 : 183 ، عبر الذهبى 1 : 38 ، سير الذهبى 9 : 562 ، مرآة الجنان 2 : 3 ، طبقات ابن الجزرى 2 : 375 ، النجوم الزاهرة 2 : 173 ، بغية الوعاة 2 : 340 ، الشذرات 2 : 4 ، البلغه : 284 .