1231 - يحيى بن سلامة بن حسين [ 1 ]
وى به خطيب حصكفى معروف بود . فقيه و نحوى و شاعر بود . در حصن كيفا پرورش يافت . به بغداد آمد و از خطيب ابو زكرياى تبريزى و استادان ديگر علم آموخت . و در نظم و نثر و انشاى خطب استادى يافت . سپس به ميافارقين رفت و در آنجا اقامت گزيد و خطابه و فتوا بر عهدهء او قرار گرفت . او را ديوان شعرى است و ديوان رسايل . در سال 459 ولادت يافت و در سال 551 وفات كرد . .
1232 - يحيى بن صاعد بن يحيى [ 2 ]
ابو الفرج معتمد الملك بن التلميذ ، حكيم و عالم و فاضل و حاذق در صناعت طب و اديب و شاعر . مقيم اصفهان بود و در نزد امرا و اعيان مقرب . ابن الهبّاريهء اديب و شاعر قصد او كرد . معتمد الملك گراميش داشت و او به پامردى يحيى بن صاعد از امرا و اكابر مالى عظيم كسب كرد و در چند قصيده او را بستود . معتمد الملك بن تلميذ در سال 559 در گذشت . از اوست : [ 3 ]
فراقك عندى فراق الحياة * فلا تجهزنّ على مدنف
علقتك كالنار فى شمعها * فما ان تفارقه تنطفى
.
1233 - يحيى بن طيّب يمنى نحوى [ 4 ]
اديب و شاعر بود . او را در نحو كتاب مختصرى است . شعرش را طولانى نمىنمود .
هامش
[ 1 ] فى الانساب 4 : 145 ، 8 : 250 ( اللباب 1 : 369 ، 2 : 286 ) ، الخريدة ( قسم الشام ، المنتظم 10 : 183 ، كامل ابن الاثير 11 : 239 ، انباه الرواة 4 : 36 ، مرآة الزمان : 142 ، ابن خلكان 6 : 205 ، سير الذهبى 20 : 320 ، البدر السافر : 222 ، طبقات السبكى 7 : 330 ، طبقات الاسنوى 1 : 438 ، البداية و النهاية 2 : 238 ، المستفاد من ذيل تاريخ بغداد : 255 ( وفات 553 ) ، النجوم الزاهرة 5 : 328 ، الشذرات 4 : 168 .
[ 2 ] ابن ابى أصيبعة 1 : 270 ، تاريخ الحكماء 238 ، الخريدة ( قسم العراق ) 3 / 2 : 119 .
[ 3 ] حاصل معنى : جدايى از تو در نزد من جدايى از زندگى است ، پس عاشق بيمار را به فراق خود مكش . به تو وابستهام آن سان كه شعله به شمع كه چون از آن جدا شود خاموش گردد .
[ 4 ] بغية الوعاة 2 : 333 .