از اوست : [ 1 ]
الحمد لله ليس لى فرس * و لا على باب منزلى حرس
و لا غلام اذا هتفت به * بادر نحوى كانّه قبس
و نيز گويد : [ 2 ]
يا ويح هذى الارض ما تصنع * أ كلّ حىّ فوقها تصرع ؟
تزرعهم حتى اذا ما أتوا * اشدّهم تحصد ما تزرع .
1103 - محمد بن قاسم بن محمد بن بشار [ 3 ]
ابو بكر انبارى ، نحوى و لغوى و اديب . از عالمترين مردم به نحو كوفيان بود . و نيز هيچكس در حفظ لغت به پايهء او نمىرسيد . صدوق و زاهد و متواضع و فاضل و اديب و فقيه بود و از اهل سنت . از ابو العباس ثعلب و جماعتى ديگر علم آموخت . دارقطنى و جماعتى نيز از او روايت كردهاند . روزى او در سمتى از مسجد املا مىكرد و پدرش در سمت ديگر . روزى بيمار شد اصحابش به عيادتش رفتند ، ديدند پدرش سخت بىتابى مىكند . كوشيدند تا آرامش كنند . گفت : چگونه بىتابى نكنم و حال آنكه او همه اينها را از حفظ دارد و اشاره به خزانهاى پر از كتاب نمود .
ابو على اسماعيل بن قاسم قالى گويد : ابو بكر بن انبارى سيصد هزار بيت شعر به عنوان
هامش
[ 1 ] حاصل معنى : سپاس خداى را كه مرا اسب نيست و بر در خانهام نگهبانى نگماشتهام و غلامى ندارم كه چون فرا خوانمش مثل آتش تند و تيز بيايد .
[ 2 ] حاصل معنى : اى واى كه اين زمين چه مىكند ، آيا هر زندهاى كه بر روى آن هست بر زمين مىخورد ، آنها را چون تخمى مىكارند تا بارور شوند ، سپس درو مىكنند .
[ 3 ] طبقات الزبيدى 153 ، الفهرست : 82 ، تهذيب اللغه 1 : 28 ، تاريخ ابى المحاسن : 178 ، تاريخ بغداد 3 : 181 ، طبقات الحنابلة 2 : 69 ، الانساب 1 : 355 ، نزهة الالباء : 181 ، المنتظم 6 : 311 ، انباه الرواة 3 : 201 ، ابن خلكان 4 : 341 ، تذكرة الحفّاظ : 842 ، معرفة القراء 1 : 225 ، عبر الذهبى 2 : 214 ، سير الذهبى 15 : 274 ، الوافى 4 : 344 ، مرآة الجنان 2 : 294 ، البداية و النهاية 11 : 196 ، طبقات ابن الجزرى 2 : 230 ، النجوم الزاهرة 3 : 269 ، بغية الوعاة 1 : 212 ، الشذرات 2 : 315 ، طبقات الحفاظ للسيوطى : 349 ، طبقات الداودى 2 : 226 ، اشارة التعيين : 335 .