از اغلاط اهل ادب است و نيز كتاب مبادئ اللغه را و شواهد كتاب سيبويه و نقد الشعر و درّة التنزيل و غرّه التأويل فى الآيات المتشابهة و كتاب لطف التدبير فى سياسات الملوك و غير آنها . وى در سال 420 وفات كرد . .
1070 - محمد بن عبد الرحمن بن محمد بن مسعود [ 1 ]
مسعودى ، ابو سعيد بندهى ، كه به خط خود آن را بنديهى مىنوشت . لغوى و فقيه شافعى بود ، از اهل فضل و ادب و دين و ورع . به بغداد وارد شد ، سپس به شام رفت و بازارش رونق و رواج گرفت و نزد صلاح الدين بن ايوب مقامى ارجمند يافت و دنيا به او روى آورد . و كتابهايى تحصيل كرد كه براى كسى جز او حاصل نشده بود و همه را به خانقاه سميساطى وقف كرد . بيشتر اين كتابها از خزانهء كتب حلب بود كه صلاح الدين به او اجازه داده بود كه هر چه مىخواهد از آنها برگيرد . بنجديهى ، ملك الافضل ابو الحسن على بن صلاح الدين را تعليم مىداد . در شام املاى حديث كرد و بر مقامات حريرى شرحى نوشته در پنج مجلد . به هنگام غروب شب سهشنبهء غرّهء ربيع الآخر سال 522 متولد شده و در دمشق در شب شنبهء بيست و نهم ماه ربيع الاول سال 584 وفات كرد . .
1071 - محمد بن عبد الرحمن بن محمد [ 2 ]
ابو سعيد نيشابورى كنجرودى ، فقيه ، اديب ، نحوى و طبيب و سوار كار . شيخى مشهور .
در حديث و ادب به مقامى ارجمند رسيد و او را اشعارى است . در ماه صفر سال 453 وفات كرد . او را در طب و سوار كارى و ادب و سلحشورى دستى توانا بود . سالهايى حديث مىگفت و خلق كثيرى از او سماع مىكردند . ميان او و ابو جعفر زوزنى بحّاثى محاوراتى بود كه كارشان به وحشت و تهمت كشيد . .
1072 - محمد بن عبد الغفار خزاعى [ 3 ]
ابو الطيب عبد الواحد بن على لغوى گويد كه او مؤلف كتاب الخيل است . مردم كتاب او را
هامش
[ 1 ] ابن خلكان 4 : 390 ، انباه الرواة 3 : 166 ، الوافى 3 : 233 ، مرآة الجنان 3 : 428 ، بغية الوعاة 1 : 158 ، معجم البلدان ( بنجدية ) ، الشذرات 4 : 280 ، عبر الذهبى 4 : 253 ، لسان الميزان 5 : 256 ، طبقات السبكى 6 : 123 ، الانساب 4 : 243 .
[ 2 ] در الانساب ، همين ماده ، انباه الرواة 3 : 165 ، الوافى 3 : 231 ، بغية الوعاة 1 : 157 ، الشذرات 3 : 292 .
[ 3 ] الوافى 3 : 265 ، مراتب النحويين : 86 .