و سران سپاه و سپاهيان و اهل بغداد و ديگران ، كارش بالا گرفته و خبرش در همه جا منتشر شده و عزم آن داشته كه در شهر آشكار گردد و شهر را بگيرد . سپس معتضد را دستگير كند و روى به دار الخلافه نهد . معتضد از ماجرا خبر يافت ، بجز نام كسى كه بايد به خلافت نشيند . پس شيلمه را بگرفتند و خانهاش را جستجو كردند و نام كسانى را كه بيعت كرده بودند در كاغذهايى يافتند . هاشمى هم كه خبر يافت بگريخت . معتضد فرمان داد كه آن كاغذها را بسوزانند تا سپاهيان نپندارند كه خليفه به آنها بدگمان شده است .
سپس از شيلمه خبر پرسيدند ، او همهء ماجرا را تصديق كرد ولى نام آن مردى را كه بايد خليفه شود بر زبان نياورد . بازجست به دراز كشيد . معتضد نخست با او به رفق و مدارا سخن گفت ، باشد كه راست بگويد . سرانجام شيلمه گفت كه اگر مرا بر آتش كباب كنى نخواهم گفت . معتضد به فراشان گفت عمود بزرگ خيمه را بياورند و شيلمه را بر آن بستند و ذغال فراوان بر زمين ريختند و آتشى صعب افروختند و شيلمه را چنان كه سيخ كباب را بر آتش مىگردانند روى آتش بگردانيدند تا هلاك شد . سپس او را بردند به خاك بسپارند و من پيكر كباب شدهء او را ديدم . .
1033 - محمد بن حسن بن رمضان نحوى [ 1 ]
او را كتب بسيارى است . محمد بن اسحاق نديم از كتابهاى او نام برده است چون : كتاب اسماء الخمر و عصيرها و كتاب الدّيره . .
1034 - محمد بن حسن بن محمد بن زياد [ 2 ]
ابو بكر مقرى ، نقاش شعرانى دارقطنى . بنا به نقل خطيب ، در روز سهشنبهء سوم شوّال سال 351 وفات كرده . ولادتش در سال 266 بوده است . او را در دار قطن به خاك سپردند .
هامش
[ 1 ] الفهرست : 92 ، انباه الرواة 3 : 112 ، بغية الوعاة 1 : 28 .
[ 2 ] الفهرست : 36 ، تاريخ بغداد 2 : 201 ، المنتظم 7 : 14 ، ابن خلكان 4 : 298 ، تذكرة الحفاظ : 908 ، معرفة القرّاء 1 : 236 ، سير الذهبى 15 : 573 ، عبر الذهبى 2 : 292 ، ميزان الاعتدال 3 : 520 ، الوافى 2 : 345 ، مرآة الجنان 2 : 347 ، طبقات السبكى 3 : 145 ، البداية و النهاية 11 : 242 ، طبقات ابن الجزرى 2 : 119 ، لسان الميزان 5 : 137 ، الشذرات 3 : 8 ، المقفّى 5 : 560 .