1008 - محمد بن ثابت بن سوّار بن علوان نميرى [ 1 ]
ابو بكر اصفهانى ، امام جمعهء اصفهان بود در باب كوشك . يحيى بن منده از او ياد كرده و گويد كه سنّى بود و از فضلاى مردم و فرزانه در ادب . شاعرى فصيح بود و بسيار سماع حديث كرده بود ولى اندك روايت مىنمود . مسكن او در درب البخارى بود . از عبد الله بن محمد بن فورك و ابو بكر محمد بن ابراهيم مقرى و احمد بن عبد الله نهرديرى روايت كرده . عم من امام و جماعتى كه خداوند همه را بيامرزد از او روايت كردهاند . .
1009 - محمد بن تميم ابو المعالى برمكى لغوى [ 2 ]
او را در لغت كتاب بزرگى است به نام المنتهى فى اللّغه ، منقول از كتاب الصحاح جوهرى .
برمكى بر كتاب جوهرى اندك چيزهايى افزوده و بدان ترتيبى غريب داده است .
جوهرى و برمكى هر دو معاصر هم بودهاند زيرا كتاب جوهرى را به خط او به دست آوردم . در سال 396 از آن فراغت يافته بود و برمكى در مقدمهء كتاب خود آورده است كه آن را در 397 تصنيف كرده است . پندارم كتاب جوهرى پس از تمام شدن در زمان حيات او به مصر برده شده و به دست برمكى افتاده است . .
1010 - محمد بن بحر اصفهانى كاتب [ 3 ]
ابو مسلم كنيه داشت . كاتبى اهل ترسل و بلاغت بود و متكلّم و جدلى . بنا بر آنچه حمزه در تاريخ خود روايت كرده در پايان سال 322 وفات كرده و ولادتش در سال 254 بوده است . وزير ، ابو الحسن على بن عيسى بن داود بن جرّاح را به او علاقه بود و وصفش مىكرد .
ابو على تنوخى از محمد بن زيد داعى ياد كرده و گويد كه او همان كسى است كه ابو مسلم محمد بن بحر اصفهانى ، كاتب معتزلى و عالم به تفسير و ديگر اصناف علوم كه در عهد مقتدر عامل اصفهان و عامل فارس بود ، براى او كتابت مىكرد و امورش را بر عهده داشت .
محمد بن اسحاق نديم آثارش را برشمرده و گويد از آثار او كتاب جامع التأويل
هامش
[ 1 ] الوافى 2 : 281 .
[ 2 ] الوافى 2 : 280 .
[ 3 ] الوافى 2 : 244 ، الفهرست : 251 .