1003 - محمد بن اسماعيل بن عبد الله [ 1 ]
ابو جعفر ميكالى . وى اديب و شاعر و لغوى و فقيه بود . در ماه صفر سال 388 درگذشت .
از قاضى الحرمين ابو الحسين فقه آموخت . در سال 383 براى او مجلس املا ترتيب دادند . الحاكم حافظ ابو عبد الله بن البيّع از او سماع كرد . .
1004 - محمد بن اسماعيل نحوى [ 2 ]
ابو عبد الله معروف به الحكيم ، از قرطبه بود . از محمد بن وضّاح و محمد بن عبد السلام خشنى و مطرّف بن قيس و عبد الله بن مسرّة و محمد بن عبد الله بن الغار [ 3 ] سماع كرد ، به نحو و حساب عالم بود و نظرى دقيق داشت . معانى غامض را مىگشود و در اين مهارت كس همتاى او نبود . عمرش دراز شد تا به هشتادسالگى رسيد . حكم بن مستنصر نزد او درس خواند . وى در دهم ذوالحجهء سال 331 درگذشت و نسلش نيز منقرض گرديد . .
1005 - محمد بن اسماعيل زنجى [ 4 ]
ابو عبد الله كاتب ، مردى فرزانه بود . در ايام معتضد تا آخر ايام راضى مشهور بود و در زمرهء مشايخ كتّاب بود . به جودت خط اشتهار داشت . از آثار اوست : كتاب الكتّاب و الصناعة و كتاب رسايل او .
ابن شيرانى گويد : محمد بن اسماعيل ، معروف به زنجى كاتب انبارى ، در ماه شوال سال 334 درگذشت . در انشا و رسايل مقدم بر همگان و خوشمحضر بود . او راست اخبارى بسيار و نيكو . .
1006 - محمد بن بحر رهنى [ 5 ]
ابو الحسين شيبانى . رهنى به راء بىنقطه و نون منسوب است به رهنه قريهاى از قراء كرمان . در نرماشير ، شهرى در كرمان ، مىزيست . وى شيبانى الاصل بود و به فضل و فقه معروف . ابن نحّاس در كتاب خود گويد كه بعضى از اصحاب ما گفتهاند كه او در مذهب
هامش
[ 1 ] الوافى 2 : 216 .
[ 2 ] ابن الفرضى 2 : 54 ، طبقات الزبيدى : 276 .
[ 3 ] م : الغاز .
[ 4 ] تاريخ بغداد 2 : 48 ، الوافى 2 : 210 .
[ 5 ] الوافى 2 : 243 ، معجم البلدان ( رهن ) .