981 - محمد بن احمد بن محمد بن سلمان بن كامل [ 1 ]
وى از مردم بخارا و به غنجار و الحافظ معروف بود . كنيهاش ابو عبد الله و كنيهء پدرش ابو بكر بود . او از اهل ادب نبود ولى از او ياد كرديم زيرا كتاب تاريخ بخارا را نوشته است .
ابو سعد سمعانى گويد : غنجار بخارى در سال 410 وفات كرده ، ولادتش در سال 337 بود . او را در مقبرهء حوض الفدام در بخارا به خاك سپردند . احمد بن ماماى اصفهانى گويد او را از آن روى غنجار مىگفتند كه در ايام جوانى احاديث ابو احمد عيسى بن موسى غنجار بخارى را گردمىآورد . شنيدم كه مىگفت كه من در سال 337 زاده شدهام و مرگش ، در روز جمعه ، هنگام طلوع خورشيد بيست و دوم ماه شعبان سال 422 اتفاق افتاد . .
982 - محمد بن احمد بن على معمرى [ 2 ]
ابو بكر كنيه داشت . مردى اديب بود . در محرم سال 428 درگذشت . عبد الغافر گويد :
اديب معمرى مشهور و ثقه بود . وى از جماعتى از شيوخ روايت حديث كرده . درس مىداد و بسيارى از فرزندان مشايخ نزد او درس مىخواندند . .
983 - محمد بن احمد بن سهل [ 3 ]
معروف به ابن بشران . بشران جدّ مادرى او بود . وى به ابن خاله هم معروف بود . ابو غالب كنيه داشت . از مردم واسط بود . از انواع علوم آگاهى داشت . روايت و درايت را به هم آميخته بود . در نحو و لغت دستى توانا داشت . دانشپژوهان از اطراف به درسش حاضر مىشدند . از جمع كثيرى از استادان كسب دانش كرد . از جمله ابو الحسين على بن محمد بن عبد الرحمن بن دينار كاتب . دوست و مصاحب ابو على فارسى بود . در پانزدهم رجب سال 462 در واسط درگذشت و ولادتش در سال 380 بود .
قاضى القضاة ابو الفرج محمد بن عبيد الله گفته است كه با ابو غالب بن بشران در ماه
هامش
[ 1 ] انساب السمعانى 9 : 177 ، تذكرة الحفّاظ : 1052 ، سير الذهبى 17 : 304 ، الوافى 2 : 60 ، طبقات الحفاظ : 412 ، الشذرات 3 : 196 . ذهبى وفات او را در سال 412 ضبط كرد .
[ 2 ] بنگريد به المنتخب الثانى من السياق ، الورقة 11 ب 12 / الف .
[ 3 ] انباه الرواة 3 : 44 و المحمدون : 98 و البداية و النهاية 12 : 100 و الجواهر المضيئة 2 : 11 و لسان الميزان 5 : 43 و المنتظم 8 : 259 و الوافى 2 : 82 و النجوم الزاهرة 5 : 85 و الشذرات 3 : 310 و بغية الوعاة 1 : 26 و العبر 3 : 250 و سير الذهبى 18 : 253 و ميزان الاعتدال 3 : 456 و دمية القصر 1 : 317 ، 349 و سؤالات الحافظ السلفى : 20 .