زردى كه او دوخته بود تا بر آن نقش كند . من سرودم و او بر جامه نقش كرد . چون وزير آن را ديد مرا مال فراوان بخشيد . .
935 - مبارك بن محمد بن محمد بن عبد الكريم [ 1 ]
ابو السعادات شيبانى ، ملقب به مجد الدين معروف به ابن اثير . اثير ابو محمد محمد بن عبد الكريم بود ، از مردم جزيرهء ابن عمر . بنا بر قول برادرش عز الدين ابو الحسن على بن محمد ، كه براى من نقل كرده ، در روز پنجشنبهء سلخ ذو الحجّهء سال 603 بدرود حيات گفته . ولادتش در يكى از دو ربيع سال 544 در جزيره بوده ، از آنجا در سال 565 به موصل رخت كشيده و تا پايان عمر در آنجا بوده است .
مؤلف گويد : وى مردى فاضل و عالم و سرورى كامل بود . در ادب و قرآن و نحو و لغت و حديث توانا بود . فقيهى شافعى بود . در همهء اين علوم صاحب تصنيف است كه در موصل و ديگر جايها اشتهار دارند . برادرش ابو الحسن عز الدين حكايت كرد و گفت :
برادرم علوم ادبى را نزد ناصح الدين ابو محمد سعيد بن دهّان بغدادى و ابو بكر يحيى بن سعدون مغربى قرطبى و ابو الحزم مكّى بن ريّان بن شبّهء ماكسى نحوى ضرير ( نابينا ) خواند و در موصل به جمعآورى حديث از جماعتى از آن جمله خطيب ابو الفضل بن طوسى پرداخت . در سفر حج به بغداد آمد و از ابو القاسم صاحب بن خلّ و عبد الوهاب بن سكينه سماع كرد . چون به موصل بازگشت به روايت و تصنيف پرداخت و خانهء خود را وقف صوفيه نمود و رباط كرد .
برادرش ابو الحسن براى من نقل كرد كه برادرم ابو السعادات متولى خزانهء كتب سيف الدين غازى بن مودود بن زنگى شد . سپس او را ديوان جزيره و اعمال آن داد . سپس خود به موصل بازگشت و در ديوان از وزير جلال الدين ابو الحسن على بن جمال الدين محمد بن منصور اصفهانى نيابت نمود . و در موصل به مجاهد الدين قايماز پيوست و در نزد او به درجتى و الا رسيد . چون مجاهد الدين وفات كرد به خدمت اتابك عز الدين
هامش
[ 1 ] انباه الرواة 3 : 257 ، قلائد الجمان لابن الشعار 6 : 29 ، تكملة المنذرى ( رقم 1129 ) ، ذيل الروضتين : 69 ، الجامع المختصر 9 : 299 ، ابن خلكان 4 : 141 ، تلخيص مجمع الآداب ( رقم 439 ) ، سير الذهبى 21 : 488 ، عبر الذهبى 5 : 19 ، طبقات الاسنوى 1 : 130 ، طبقات السبكى 5 : 153 ، البداية و النهاية 13 : 54 ، الوافى للصفدى ( خ ) ، بغية الوعاة 2 : 274 و الشذرات 5 : 22 .