دولت . هيچكس از افراد مردم از سران لشكرش شكايتى نمىكرد مگر اينكه آن سردار را مىكشت بى آنكه تحقيق كند كه آيا آنچه مىگويند راست است يا دروغ . لشكر و حاشيه از كردارهاى او به جان آمدند و بر جان خود بيمناك شدند . پس با يكديگر در نهان رأى زدند و سوگند خوردند كه او را به ناگاه فروگيرند . قابوس قلعهاى ساخته بود بس استوار به نام شمرآباد و در آن مىزيست و دست يافتن بدان دشوار . شبى به قلعه هجوم بردند ولى كارى نتوانستند اما مىدانستند كه فردا اين راز گشوده خواهد شد و همه طعمهء تيغ خواهند گشت . پس شايع كردند كه قابوس مرده است . با اين خبر اسبان و استران و همهء ستورانش به غارت رفت و او نتوانست از آنجا كه بود بگريزد . ابو العباس غانمى را به همدستى با توطئه گران متهم نمود و در حال بكشت . سران لشكر فرزندش منوچهر را ، كه در طبرستان بود ، بخواندند و گفتند اگر دير بيايد ديگرى را به پادشاهى برخواهند داشت . منوچهر برفور بيامد . اين خبر به قابوس رسيد به ناچار با چند تن از آنان كه به او وفادار مانده بودند خزائن برگرفت و رهسپار بسطام شد ولى او را گرفتند و به يكى از قلعهها بردند . كار بر منوچهر قرار گرفت و او را فلك المعالى لقب دادند . پدرش شمس المعالى بود . در ماه جمادى الآخره خبر وفات او رسيد و مجالس تعزيت بر پا شد .
مرگ او در دژ جناشك واقع گرديد . جنازهء او به جرجان بردند و در مقبرهء عظيمى كه براى خود ساخته و اموال بسيار صرف آن كرده بود به خاك سپردند . .
902 - قاسم بن احمد بن موفق [ 1 ]
ابو محمد اندلسى لورقي ، ملقب به علم الدين . او خود براى من گفت كه در حدود سال 561 متولد شده . اديب و عالم به قرآن و قرائت بود . در خردى در اندلس درس خواندن آغاز كرد و به درجتى و الا رسيد . در حلب با او ديدار كردم به سال 618 و از علم او بهرهمند گرديدم . مرا گفت كه در مرسيه از بلاد اندلس نزد ابو عبد الله محمد بن سعيد مرادى مرسى و على بن ابى الحسن على بن يوسف بن شريك دانى قرآن آموخته .
سپس به بلنسيه رفته و از ابو عبد الله محمد غافقى و از ابو العباس احمد بن على اندلسى فقه فرا گرفته و از ابو الحسن على بن شريك مذكور و ابو عبد الله غافقى نحو آموخته و در
هامش
[ 1 ] الوافى 2 : 102 ، بغية الوعاة 2 : 250 ، طبقات ابن الجزرى 2 : 15 ، ذيل الروضتين : 227 ، النفح 2 : 50 ، 137 ، عقد الجمان ( 648 - 666 ) ص 368 ، البداية و النهاية 13 : 241 .