مؤيد الدوله خواست كه او را به اصفهان فرا خواند و او را به رسم وزارت قبا و شمشير و كمربند و آنچه در خور اين مقام بود ارزانى داشت . او در روز يكشنبهء هشتم ربيع الاول سال 366 بيرون آمد .
مؤيد الدوله تدبير مىانديشيد كه ابن عميد را فرو گيرد ولى جرئت اين اقدام را نداشت ، زيرا دلهاى ديلميان به دو مايل بود و از سر اخلاص به او ارادت مىورزيدند و اين اقبال مردم خود يكى از عوامل به خوارى افتادن او بود . ابو الفتح در سن جوانى بود و بدون تجربه . و در عواقب كارها نمىانديشيد . او در ميان ناز و نعمت متولد شده و پرورش يافته بود . در پانزدهسالگى جانشين پدرش شد و در بيست و يكسالگى به وزارت رسيد . هرچندگاه سوار مىشد و به ميدان چوگان مىرفت ، بيشتر اكابر حضرت پياده در ركاب او بودند . آنگاه هرچندگاه جماعتى از آنان را ضيافت مىكرد و به انواع خلعتهاى نفيس مىنواخت . ركن الدوله اگر چه از اين همه بذل و بخشش در شگفت مىشد ولى محبتها و خدمتهاى پدرش را پاس مىداشت . چون مؤيد الدوله بر سر كار آمد بر كارهاى ابن عميد صبر نمىتوانست . از سوى ديگر ، آن همه اموال و ضياع كه گردآورده بود ، آن سراها و بستانها ، مخالفان را به بر كندن او ترغيب مىكرد . پس عضد الدوله از زبان ابو نصر خواشادهء مجوسى ، كه از ثقات و اماثل اصحاب او بود ، مؤيد الدوله را وادار كرد كه او را فرو گيرد . پس از آنكه موافقت على بن كامه را به دست آورد تا از ناحيهء لشكر خيالش آسوده باشد ، چند روز در اين مهم انديشيدند . سرانجام خواشاده شب هنگامى سوار شد و نزد على بن كامه رفت .
در روز شنبهء شانزدهم ماه ربيع الاول به گرفتار ساختن ابن عميد توافق حاصل شد .
خواشاده شب اين روز نزد على بن كامه بود و ابن عميد مهمانى بزرگى ترتيب داده بود كه اكثر سرداران در آنجا جمع بودند . مؤيد الدوله بيم آن داشت كه اين كار صورت نبندد .
چون خواشاده نزد او آمد ، او را به مهمانى ابو الفتح فرستاد تا در كار او تفرس و تحقيق كند و در اينكه چه كسانى در مهمانى او هستند و در صدد چه كارند . خواشاده وارد شد .
مرد سرگرم بادهخوارى بود . مىخواست در همان حال او را به زندان كند ولى چنان نكرد و نزد مؤيد الدوله آمد و گفت : از انجام شدن كار دل مشغول مباش . ابن عميد را رسم بود كه هر سحرگاه به دارالاماره مىرفت و تا صبح شود در زير نور مشعلها و شمعها به كار مىپرداخت . چون مؤيد الدوله به دارالاماره آمد ، على بن كامه نزد ابو الفتح بن العميد رفت
معجم الأدباء ( فارسي ) — صفحة 849
مساهمون: ياقوت الحموي
ص٨٤٩