ابو بكر بن مزرفى [ 1 ] و ابو محمد بن بنت الشيخ قرآن خواند و نحو را از بارع و ديگران آموخت و از جماعتى سماع حديث كرد و بعدها خود تا مدتى مردم را قرآن مىآموخت و حديث مىگفت . ثقه و مورد امانت بود . صدقة بن الحسين بن حدّاد در تاريخ [ 2 ] خود گويد كه سبب وفات بطائحى آن بود كه غدهاى در زير كتفش پديد آمد . مدتى همچنان بزرگ مىشد ولى در درون بدن سر باز كرد و سبب مرگ او شد .
ثلث مالش را وصيت كرد كه به طغندى دهند كه دوست و مصاحب او بود و در نزد او قرآن و حديث مىآموخت . كتابهايش را به مدرسهء شيخ عبد القادر گيلانى بخشيد و مقدار چهار صد دينار و خانهاى در دار الخلافه بر جاى نهاد . .
793 - على بن على [ 3 ]
ابو الحسن البرقى . حافظ ابو الحسن على بن فضل مقدسى گويد كه ابو الحسن على بن على نحوى شاعر در ربيع الاول سال 522 وفات يافته و جز اين چيزى نگفته است . .
794 - على بن عرّاق صنّارى [ 4 ]
ابو الحسن خوارزمى ، در سال 539 ، در مذانه ، از قراء خوارزم ، وفات كرد . اين سخنى است از ابو محمد محمود بن محمد بن ارسلان در كتاب تاريخ خوارزم و گويد كه وى نحوى و لغوى و عروضى و فقيه و مفسرى مشهور بود . ادبيات را نزد شيخ ابو على ضرير نيشابورى خواند و فقه را در خوارزم نزد امام ابو عبد الله وبرى آموخت . سپس براى فرا گرفتن علم فقه به بخارا رخت كشيد و در نزد مشايخ آن ديار به تحصيل علم فقه پرداخت .
آنگاه به جرجانيهء خوارزم بازگشت و با ائمهء آنجا در مسائلى به بحث و مناظره پرداخت .
روزهاى جمعه پيش از ظهر در مسجد جامع وعظ مىكرد . اشعار و لغات مشكل و غريب از برداشت . كتاب شماريخ الدّرر را در تفسير قرآن تأليف كرد و چون از آن فراغت يافت در پايان آن نوشت [ 5 ] .
هامش
[ 1 ] م : مرزقى .
[ 2 ] تاريخ صدقة بن الحسين ، ذيل تاريخ زاغونى است . از سال 527 تا نزديك به وفاتش 573 . بنگريد به شرح حال صدقه شمارهء 602 .
[ 3 ] بغية الوعاة 2 : 180 .
[ 4 ] بغية الوعاة : 179 .
[ 5 ] حاصل معنى : از كتابت آن هنگام شام فراغت يافتم و خداوند عهدهدار يارى من بود . در آن نكتههاى نيكو