و لم نر مهديا على الجذع يصلب * و قستم بعثمان عليا سفاهة
و عثمان خير من على و اطيب
عبد الله دستهاى لرزانش را به آسمان برافراشت و گفت : بار خدايا اگر دروغ مىگويد سگى را بر او مسلّط نماى . حكيم شامگاهى از كوفه بيرون آمد . شيرى او را بردريد و بخورد . به عبد الله كه در مسجد رسول خدا ( ص ) بود بشارت آوردند . سر به سجده نهاد و گفت : الحمد لله الذى صدقنا وعده .
422 - حمّاد بن اسحاق بن ابراهيم موصلى [ 1 ]
ابو الفضل كنيه داشت . اديب و راوى و فاضل بود . با پدرش اسحاق در بسيارى از سماعهاى او شركت مىكرد . او از ابو عبيده و اصمعى سماع مىكرد . در ادب كتابهاى بسيار نوشته . در آخر عمر به گوش گران شد . او را البارد - يعنى سرد - لقب داده بودند زيرا با پدرش كه بود پدرش چون آتشى فروزان بود و او چنان نبود . پس از پدر از خاندانش كس همانند او نبود .
423 - حمّاد بن عمر بن يونس بن كليب كوفى [ 2 ]
معروف به حمّاد عجرد . از موالى بنى سواءة [ 3 ] بن عامر بن صعصعه . شاعرى توانا بود از طبقهء بشّار و يكديگر را هجو مىكردند . او يكى از سه حمّاد كوفه بود . حمّاد عجرد ، حمّاد راويه و حمّاد بن زبرقان . اين سه با يكديگر معاشرتى دوستانه داشتند و براى هم شعر مىخواندند . آنها متهم به زندقه بودند . حمّاد عجرد هم دولت اموى را درك كرد و هم دولت عباسى را . از نديمان مهدى بود و جز در عصر عباسى اشتهار نيافت . در ايام مهدى
هامش
[ 1 ] المختصر و الفهرست : 159 - 160 ( تاريخ وفات او را نقل نكرده . و ديگر كتابهاى او كه ياد كرده عبارتند از كتاب الاشربه ، كتاب اخبار الحطيئه و كتاب اخبار ذى الرّمه و كتاب مختار و غناء جدّه ابراهيم و كتاب اخبار رؤبه و كتاب اخبار عبيد الله قيس الرقيّات و كتاب الندامى . در اغانى اخبار او با اخبار پدرش در آميخته است .
[ 2 ] طبقات ابن المعتز 67 ، الشعر و الشعراء 663 ، المؤتلف و المختلف 157 ، انساب الاشراف 3 : 180 ، الاغانى 14 : 304 ، تاريخ بغداد 8 : 148 ، مصورة ابن عساكر 5 : 273 ، تهذيب ابن عساكر 4 : 427 ، سير الذهبى 7 : 156 ، امالى المرتضى 1 : 133 ، ابن خلّكان 2 : 210 ، الوافى 13 : 142 ، روضات الجنّات 3 : 248 .
[ 3 ] م : سوءه