ليس يخفى عن الّذى يعلم السرّ * من العالمين فعل المسىّ
سپس عنان مركب من رها كرد و بازگشت . من آن ابيات را با خود مىخواندم كه آنها را از بر كنم . غلامم گفت : مانى مىدود و تو را مىخواهد . من روى به او كردم و گفتم : اى ابو الحسن آيا نيازى دارى ؟ گفت : آرى ، گفتم : چيست ؟ گفت به خاطر بسپار . گفتم : بگوى . گفت [ 1 ] :
افكّر فيما جنى بعضهم * على بعضهم فاطيل الفكر
معاشر قد صحبوا المصطفى * و كانوا ائمتنا فى الاثر
فان كان دينهم فاسد * فادياننا كلّنا فى قذر
379 - حسن بن على بن [ ] [ 2 ]
ابو عبد الله نمرى ، صاحب آثار و تصانيف . شاعرى بود با شعرى نيكو . نزد ابو عبد الله ازدى درس خواند و در سال 385 در گذشت . از اصحاب ابو رياش و ابن لنكك بود . و از بزرگان بصره در ادب و شعر .
گويند چشمانى روز كور داشت و زشت روى بود ولى در ادب سخت نيرومند و به شعر آگاه . در معانى آن سخن مىگفت .
380 - حسين بن على بن الحسين بن على بن محمد [ 3 ]
و از نياكان اوست بهرام بن مرزبان بن ماهان بن باذام بن ساسان بن حرون بن بلاش بن
هامش
[ 1 ] حاصل معنى : در جنايتى كه بر يكديگر روا داشتند فكر مىكردم و فكرم به درازا كشيد . مردمى كه با مصطفى مصاحبت داشتند و امامان ما بعد از او بودند ، اگر دينشان فاسد بوده پس اديان همهء ما در تباهيها و فساد است .
[ 2 ] يتيمة الدهر 2 : 359 ، نزهة الالبّاء : 224 ، انباه الرواة 1 : 323 ، الوافى 13 : 21 ، بغية الوعاة 1 : 537 ، روضات الجنّات 3 : 156 . در المختصر زير عنوان النميرى .
[ 3 ] تتمة اليتيمة 1 : 24 ، دمية القصر 1 : 94 ، المنتظم 8 : 32 ، مصورة ابن عساكر 5 : 9 : 11 ، تهذيب ابن عساكر 4 : 312 ، تاريخ ابن الاثير 9 : 362 ، ابن خلكان 2 : 172 ، بغية الطلب 5 : 14 - 30 ، الذخيرة 4 / 2 : 475 ، اعتاب الكتاب : 206 ، رجال النجاشى : 55 ، الاشارة الى من نال الوزارة : 47 ، لسان الميزان 2 : 166 و نيز اخبار او را ذيل ابن قلانسى بنگريد :
61 - 64 ، اتعاظ الحنفا 2 : مواضع متعدد ، الدرة المضيئة 6 : 309 - 312 ، النجوم الزاهرة 4 : 266 ، رسالة الغفران : 51 - 58 .
اين شرح حال از المختصر نقل شده و نيز بنگريد به المقفى 3 : 536 .