355 - حسن بن ميمون نصرى
[ 1 ] يكى از بنى نصر بن قعين . محمد بن النطّاح از او روايت كرده است . وى اخبارى و عارف بود . محمد بن اسحاق از او ياد كرده و گويد : او راست كتاب الدوله و كتاب المآثر .
356 - حسن بن وهب بن سعيد بن عمرو
[ 2 ] ابو على كنيه داشت . كاتب و عالم بود و متصدى كارهاى بزرگ . نخست كاتب محمد بن عبد الملك زيّات وزير بود و بر ديوان رسايل او . برادرش سليمان بن وهب نيز وزير بود .
حسن بن وهب در اواخر ايام متوكّل در شام جهان را بدرود گفت . در آن ايام امور بريد را بر عهده داشت . در سال 186 متولد شده بود .
محمد بن اسحاق نديم گويد [ 3 ] : قنان [ 4 ] بن متى جدّ حسن بن وهب ، كاتب يزيد بن ابى سفيان برادر معاويه بود به هنگامى كه از سوى عمر بن خطاب امارت شام يافت .
سپس سمت كتابت برادر او معاويه را يافت . معاويه او را به امر كتابت فرزند خود يزيد برگماشت و قنان در زمان يزيد درگذشت . يزيد پس از مرگ او پسرش قيس بن قنان را به وزارت برگزيد و قيس پس از مرگ يزيد كاتب مروان بن حكم شد و پس از او به خدمت عبد الملك بن مروان و سپس هشام بن عبد الملك در آمد و در ايام او وفات يافت . هشام فرزندش حصين بن قيس را به خدمت برگزيد و سپس كسانى كه بعد از او بودند تا زمان مروان كار كتابت خود به دو دادند . حصين بن قيس با مروان به شام رفت و چون مروان كشته شد ، ابن هبيرة نزد منصور رفت و براى حصين امان گرفت . حصين ، منصور و مهدى را خدمت كرد . همراه مهدى به رى رفت و در راه رى بمرد . مهدى فرزندش عمرو را به كتابت گرفت ، سپس به خدمت خالد بن برمك در آمد و چون بمرد پسرش سعيد جانشين او شد و همچنان در خدمت آل برمك بود . پسرش وهب كتابت جعفر بن يحيى را بر عهده گرفت و در جملهء اطرافيان ذو الرياستين فضل بن سهل درآمد و چون فضل كشته شد به خدمت برادرش حسن بن سهل منصوب گرديد و از سوى او امارت كرمان و فارس يافت .
هامش
[ 1 ] الوافى 12 : 281 ، الفهرست 121 . ( ياقوت از الفهرست برگرفته ) .
[ 2 ] الفهرست : 163 ، الاغانى : 22 : 533 ، السمط : 506 ، ابن خلكان 2 : 15 - 18 ، مصورة ابن عساكر 4 : 604 ، تهذيب ابن عساكر 4 : 256 ، الوافى 12 : 297 ، الفوات 1 : 367 .
[ 3 ] الفهرست : 139 .
[ 4 ] م : قيان .