فانّ بقاء وجه الحرّ زين
ابو العيناء گويد : حرمازى بيمار شد و او را دوستى بود از هاشميان كه به عيادتش نرفت . حرمازى به او نوشت [ 1 ] :
متى تنفكّ [ 2 ] واجبة الحقوق * اذا كان اللّقاء على الطريق ؟
اذا ما لم يكن الّا سلام * فما يرجو الصديق من الصديق ؟
مرضت و لم تعدنى عمر شهر * و ليس كذاك فعل اخ شقيق
327 - حسن بن على مدائنى نحوى [ 3 ]
ابو اسحاق بن سعيد حبّال گويد كه مدائنى در سوم ماه جمادى الاولى سال 379 در گذشت . پيشوايى فاضل بود و جمع فراوانى در نزد او درس خواندند و از او علم آموختند .
328 - حسن بن على بن عمر يا عمّار [ 4 ]
معروف به ابن مصحّح ، ابو محمد تيمى نحوى . از ابو بكر عبد اللّه حنائى [ 5 ] و ابو بكر بن ابى الحديد و ابو نصر حديد بن جعفر رمّانى سماع كرد . عبد العزيز كتّانى و نجاء بن احمد و ابو القاسم نسيب از او روايت كردهاند . در هفت روز باقى مانده از ماه رجب سال 444 وفات كرد . همهء اين مطالب را ابو القاسم بن حسن بن عساكر در تاريخ دمشق آورده است .
329 - حسن بن على بن حسن بن عبد اللّه بن مقله [ 6 ]
كنيهاش ابو عبد اللّه بود و مقله نام جدّهء او بوده كه در كودكى پدر او را مىرقصانيده و
هامش
[ 1 ] حاصل معنى : چه وقت حقوق واجب از گردن كسى ساقط شده ؟ هرگاه كه ديدارها بر سر كوچه باشد . اگر دوستى منحصر به سلامى باشد پس دوست از دوست چه اميد مىدارد . من بيمار شدم و تو يك ماه به عيادت من نيامدى . عمل دوست مهربان چنين نيست .
[ 2 ] م : ما تشفيك .
[ 3 ] انباه الروّاة 12 : 142 ، بغية الوعاة 1 : 516 ( قفطى كنيهاش را ابو محمد نوشته ) .
[ 4 ] مصورة ابن عساكر 4 : 559 ، تهذيب ابن عساكر 4 : 232 ، الوافى 12 : 143 ، بغية الوعاة 1 : 512 .
[ 5 ] م : جنانى .
[ 6 ] الوافى 12 : 143 .