ربّما هاجر الفتى من يصافيه * و لاقى بالبشر من لا يصافى
و نيز از اوست [ 1 ] :
معتّقة يعلو الحباب متونها * فتحسبه فيها نثير جمان
رأت من لجين راحة لمديرها * فطافت له من عسجد ببنان
317 - حسن بن شهاب بن حسن [ 2 ]
معروف به ابو على عكبرى . خطيب گويد كه در سال 335 در عكبرا متولد شد و در سال 428 در گذشت . در سنين بالا از ابو على بن صوّاف و ابن مالك قطيعى و جز آن دو سماع حديث كرد . مردى فاضل بود و بر مذهب احمد بن حنبل .
گفته است كه از استنساخ كتب بيست و پنج هزار درهم حاصل كردم . پنج درهم كاغذ مىخريدم و ديوان متنبّى را در سه شب مىنوشتم و آن را به دويست درهم مىفروختم و گاهى نيز به صد و پنجاه درهم . همچنين كتب ادب كه مطلوب مردم بود . سلطان از ما ترك ابن شهاب هزار دينار اخذ كرد و اين غير از داراييهاى ديگر و محل بازرگانى او بود . وصيت كرده بود كه ثلث مالش را به فقهاى حنبلى بدهند ولى به كسى از آنان چيزى داده نشد .
318 - حسن بن ابى الحسن صافى نحوى [ 3 ]
كنيهاش ابو نزار بود . پدرش صافى از موالى حسين ارموى [ 4 ] تاجر بود . ازاينرو ، نام پدر
هامش
[ 1 ] بادهاى كهن حبابها بر روى آن . پندارى كه بر روى آن مرواريد پراكندهاند . ساقى را كه آن را به دور آورد دستانى است از نقره و انگشتانى با سر انگشتانى سيمين كه بر گرد ساغرها حلقه زده .
[ 2 ] تاريخ بغداد : 7 : 329 ، طبقات الحنابلة : 370 ، المنتظم 8 : 98 ، الوافى 12 : 55 ، الشذرات 3 : 241 .
[ 3 ] تهذيب ابن عساكر 4 : 169 ، الخريدة ( قسم العراق ) 3 / 1 : 89 ، ابن خلكان 2 : 92 ، عبر الذهبى 4 : 204 ، انباه الرواة 1 : 305 ، بغية الطلب 4 : 229 ، مرآة الزمان : 295 ، ابن الدبيثى : 281 ، سير الذهبى 20 : 512 ، طبقات السبكى 7 : 63 ، طبقات الاسنوى 2 : 496 ، الوافى 12 : 56 ، النجوم الزاهرة 6 : 68 ، البداية و النهاية 12 : 272 ، البلغه 59 ، الشذرات 4 : 227 ، بغية الوعاة 1 : 504 ، اشارة التعيين 91 ، روضات الجنّات 3 : 85 .
[ 4 ] بغية الطلب : حسين بن الارموى .