218 - اسامة بن سفيان السجزى نحوى [ 1 ]
از نحويان سجستان و شاعران آن ديار است . ابو الحسن بيهقى در كتاب الوشاح از او ياد كرده و اين شعر را از او شنيده است [ 2 ] :
ابى النّأى الّا ان يجدّد لى ذكرى * لمن ودّعتنى و هى لا تملك العبرا
و قالت رعاك الله - ما خلت انّنى * اراك تسلّى او تطيق لنا هجرا
و كانت ترى فرط العلاقة ساعة * تغيّبها عنّا و ان قصرت شهرا
و تجزع من و شك الفراق فما لها * على فرقة الاحباب ان تظهر الصّبرا
219 - اسامة بن مرشد بن مقلّد [ 3 ]
مقلّد يا مقلد فرزند نصر بن منقذ بود و او به يعرب بن قحطان نسب مىرساند . كنيهاش ابو المظفر و لقبش مؤيد الدوله و مجد الدين . در خاندان بنى منقذ جماعتى از امرا و شعرا بودند ولى اسامة در شعر برتر از همه و مشهورتر از همه بود . و من ترجمه حال هر يك از آنان را مىآورم .
عماد الدين ابو عبد الله محمد بن محمد بن حامد اصفهانى در كتاب خريدة القصر و جريدة [ 4 ] العصر [ 5 ] از آنان ياد كرده و گفته است كه بنى منقذ از مالكان شيزر - كه قلعهاى است نزديك حماة - بودند . در آن قلعهء استوار در امن و راحت مىزيستند تا آنگاه كه
هامش
[ 1 ] انباه الرواة 1 : 237 ، الوافى 8 : 377 ، بغية الوعاة 1 : 437 .
[ 2 ] حاصل معنى : دورى جز اين نبود كه خاطرهء او را تازه كرد ، كسى كه با من وداع كرد و نمىتوانست بر سرشك خويش تسلط يابد . و گفت - خدايت نگهدارد - نمىپنداشتم كه تو را ببينم كه شكيبايى مىورزى يا تاب فراق ما را دارى . از شدت علاقهاى كه ميان ماست يك ساعت جدايى را يك ماه مىبيند . از درد جدايى بى تاب است و ما نتوانيم در فرقت احباب اظهار شكيبايى كنيم .
[ 3 ] ابن عساكر ( نسخهء عكسى ) 2 : 702 ، تهذيب ابن عساكر 2 : 403 ، خريده ( بخش شام ) 1 : 498 ، بغية الطلب 2 : 205 ، ابن خلكان 1 : 195 ، الوافى 8 : 378 ، سير الذهبى 21 : 164 ، المقفى 2 : 40 .
[ 4 ] م : فريده .
[ 5 ] الخريدة ( قسم الشام ) 1 : 497 .