قد قال فيما مضى حكيم * ما المرء الّا باصغريه
فقلت قول امرئ لبيب * ما المرء الّا بدرهميه
من لم يكن معه درهماه * لم تلتفت عرسه اليه
و كان من ذلّه حقيرا * تبول سنورة عليه
هلال بن مظفر ريحانى گويد : عبد الصمد بن بابك شاعر ، در ايام صاحب بن عباد به رى آمد . ابو الحسين احمد بن فارس را توقع آن بود كه ابن بابك به ديدن او رود به سبب مقام علميش . ابن بابك را نيز توقع آن بود كه چون مسافرى است از راه رسيده ابن فارس به ديدن او رود . صاحب از اين ماجرا و گلهگذارى آگاه شد گفت : البادى اظلم و القادم يراد و حسن العهد من الايمان .
132 - احمد بن فضل بن شبانهء [ 1 ] كاتب [ 2 ]
ابو الصّقر نحوى بود و از مردم همدان . شيرويه از او ياد كرده و او « ساسى دوير » لقب داشت . در سال 350 درگذشت . از جماعتى چون ابراهيم بن حسين بن ديزيل و ابو خليفه فضل بن حباب الجمحى و ابو العباس احمد بن يحيى ثعلب و ابو العباس محمد بن يزيد مبرّد و ابو بكر بن دريد نحوى و ابو الحسن على بن سعيد سكّرى [ 3 ] و على بن فضل رشيدى و جمعى ديگر روايت كرده و كسانى چون ابو الحسن ابراهيم بن جعفر اسدى و ابو بكر بن خلف بن محمد خياط و ابو عبد الله احمد بن عمر كاتب و ابن روزبه [ 4 ] و بجز ايشان از او روايت كردهاند .
هامش
خردمندان است آدمى به دو درهم اوست . هر كه را آن دو درهم نباشد زنش هم به او التفات نكند . به سبب بينوايش موجود حقيرى است كه گربهاش هم بر او شاشه كند .
[ 1 ] م : شبابه .
[ 2 ] ابن شبانه به نون ، چنان كه صفدى ضبط كرده . الوافى 7 : 287 ، بغية الوعاة 1 : 353 .
[ 3 ] م : عسكرى .
[ 4 ] م : روزنه .