مىكرد . همه عمر در طلب تحصيل ادب بود . سپس به شهر خود كلواذى بازگشت و باقى عمر در آنجا زيست . دانشپژوهان آهنگ او كردند . او اديب و فاضل آن ديار بود .
111 - احمد بن عبيد الله بن حسن بن شقير [ 1 ]
ابو العلاء كنيه داشت . از بغداد بود . حافظ ابو القاسم او را در تاريخ دمشق ياد كرده و گويد از ابو بكر محمد بن هارون بن المحدوّ و حامد بن شعيب بلخى و ميثم بن خلف و ابو بكر باغندى و بغوى و ابو عمر زاهد و ابو بكر انبارى و ابن دريد و احمد بن فارس و ابو بكر احمد بن عبد الله بن سيف سجستانى روايت حديث كرده و تمّام رازى و مكّى بن محمد بن الغمر و ابو نصر عبد الوهاب بن عبد الله بن حيّان و محمد بن عبد الله بن حسن دورى از او روايت كردهاند .
112 - احمد بن على بن يحيى بن ابى منصور منجّم [ 2 ]
ابو عيسى كنيه داشت . هر يك از پدران و عموها و اهل بيتش را در جاى خود ياد خواهيم كرد ، ان شاء الله . اما نسب و ولاء و آغاز كارشان را به هنگام ذكر يحيى بن منجم خواهيم آورد . اين احمد مردى شريف و فاضل بود ، محمد بن اسحاق نديم از او ياد كرده و گويد كه او راست : كتاب تاريخ سنى العالم .
113 - احمد بن على ، ابو بكر ميمونى برزندى [ 3 ]
از علماى نحو بود . ابو الفتح منصور بن المعذّر نحوى ، متكلم اصفهانى او را در زمرهء جماعتى از نحويان معتزلى ياد كرده است و ابو سعيد سيرافى و ابو على فارسى و على بن عيسى رمّانى و شمارى ديگر را آورده است و گويد كه ابو بكر احمد بن على نحوى برزندى نحوى ، شافعى و معتزلى بود . و از اوست [ 4 ] :
هامش
[ 1 ] الوافى 7 : 119 ، ( احمد بن عبد الله بن شقير ) ، 7 : 175 ( احمد بن عبيد الله بن شقير ) ، تاريخ بغداد 4 : 254 ، انباه الرواة 1 : 84 ، بغية الوعاة 1 : 333 .
[ 2 ] الفهرست 161 .
[ 3 ] الوافى 7 : 236 ، بغية الوعاة 349 .
[ 4 ] حاصل معنى : هنگامى كه مردم خبر مرگ مرا به علم و خرد بده و آنچه دستان من به تحرير آورده است . زيرا من از قومى هستم كه چراغ هدايت به ايشان روشن مىشود . هنگامى كه راههاى بصيرت بر مردم تاريك شود .