تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تاريخ ابن خلدون ( فارسي ) — صفحة 426

مساهمون:

ص٤٢٦
روى به ضعف نهاد و بنى مرين هم بعد از هلاكت سلطان ابو الحسن هواى غلبه بر اراضى همسايگان از سر به در كردند ، صاحب اندلس در صدد افتاد كه اين بخش از مخارج خود را حذف كند . وزير او ابن الخطيب - چنان كه گفتيم - با جنگ و ستيز موافقتى نداشت از اين رو به تحريض او يحيى بن عمر و فرزندانش را در سال 764 چنان كه گفتيم - دستگير كرد و فرماندهى غازيان را به پسر و ولى عهد خود امير يوسف داد و به كلى دست بنى مرين را از خطه كوتاه كرد ولى پس از چندى از راى خود بازگشت . على بن بدر الدين از خواص او و سرداران غازيان وادى آش بود . چون سلطان در شب هلاكت رضوان از مرگ برهيد و به او پناه برد ، على بن بدر الدين او را از آسيب دشمن پناه داد و براى باز پس گرفتن دولت از دست رفته يارىاش نمود . و چون به سوى مغرب حركت كرد با او همراه شد . همه در سال 761 بر سلطان ابو سالم - چنان كه آورديم - فرود آمدند . هنگامى كه به اندلس باز گرديد با همهء ياران خود باز گرديد . در اين باب او وظايفى بر عهده داشت و تعهداتى بر ذمه گرفته بود كه همه را رعايت كرد . از جمله آنكه على بن بدر الدين را به مشاورت خود برگزيد و او را در زمرهء خواص و مقربان خويش درآورد . چون غازيان را فرماندهى نبود نگريست تا چه كسى را بر اين مقام گمارد . به سبب اين سابقه نظرش بر على بن بدر الدين قرار گرفت و او را در سال 767 چنان كه زين پيش رسم بود بر امارت غازيان برگماشت . او نيز به كار پرداخت و نيكو از عهده بر آمد . على بن الدين بر همين حال بود تا سال 768 كه ديده از جهان فرو بست .
وَ يَبْقى وَجْهُ رَبِّكَ ذُو الْجَلالِ وَ الْإِكْرامِ .

خبر از امارت عبد الرحمان بن على ابو يفلوسن بن سلطان ابو على بر غازيان اندلس و سرانجام كار او

فرزندان ابو على در اندلس صاحب مقام و مرتبتى شدند و براى به دست آوردن فرمانروايى ، رهسپار مغرب گشتند . زندگى پيشينهء ايشان بيان داشتيم تا آنگاه كه اين عبد الرحمان يا وزيرش مسعود بن ماساى در سال 766 به غساسه آمد . او با وزير نيرومند دولت مغرب عمر بن عبد اللّه پيمان صلح بسته بود . عبد الرحمان به اندلس آمد و در منكب استقرار يافت سلطان در آن ايام در آنجا لشكرگاه بر پا كرده بود . عبد الرحمان را آنچنانكه در خور شأن او بود بنواخت و در حق او نيكى كرد و گرامىاش داشت و او را و وزيرش و حاشيهء او را اموال گزاف بخشيد و آنان در زمرهء غازيان مجاهد استقرار يافتند . چون على بن بدر الدين در سال 768 درگذشت سلطان نگريست تا چه كسى را به جاى او گذارد از آن ميان اختيارش بر عبد الرحمان افتاد . عبد الرحمان را برگزيد زيرا به دليرى او آشنا بود ديگر آنكه ميان او و فرمانرواى مغرب خويشاوندى بود و خود نامزد فرمانروايى . سلطان اندلس در سال 768 منشور امارت غازيان مجاهد اندلس را به نام او صادر نمود و جامهء كرامت بر