الحضرمى بن عمرو بن عبد اللّه بن هانى بن عوف بن جرشم بن عبد شمس بن زيد بن لاى بن شبت بن قدامة بن اعجب بن مالك بن لاى بن قحطان و وائل را دو پسر بود : علقمة بن وائل و عبد الجبار بن وائل .
ابو عمر بن عبد البر در حرف و او در كتاب الاستيعاب آورده است كه وائل بن حجر نزد رسول خدا ( ص ) آمد . حضرت عباى خويش بگسترد و او را بر روى آن بنشاند و فرمود : « بار خدا يا وائل بن حجر را و فرزندش و فرزند فرزندش را همچنان تا روز قيامت بركت عنايت كن » آنگاه جارية بن ابى سفيان را با او به ميان قومش فرستاد تا آنان را قرآن و اسلام آموزد . او را با معاويه مصاحبت بود . در آغاز خلافت معاويه به نزد او رفت . معاويه مالى به او بخشيد ولى وائل آن را باز پس داد و نپذيرفت .
چون واقعهء حجر بن عدى الكندى در كوفه اتفاق افتاد ، سران اهل يمن گرد آمدند . وائل نيز در ميان آنان بود . آنان با زياد بن ابى سفيان همدستى كردند تا حجر را گرفتند و بند بر نهاده نزد معاويه بردند قصهء او مشهور است و معاويه به قتلش آورد .
ابن حزم گويد : بنى خلدون كه در اشبيليهاند و از فرزندان وائل بن حجرند جدشان خالد معروف بن خلدون پسر عثمان بن هانى بن الخطاب بن كريب بن معديكرب بن الحارث بن وائل بن حجر از مشرق به اندلس درآمد ، از اعقاب او يكى كريب بن عثمان بن خلدون بود و يكى برادرش خالد و اينان از اكابر شورشگران اندلس بودند .
ابن حزم گويد : و از اعقاب برادرش محمد ، ابو العاصى عمرو بن محمد بن خالد بن محمد بن خلدون بود . فرزندان ابو العاصى محمد و احمد و عبد اللّه بودند . نيز ابن حزم گويد كه برادرشان عثمان بود و او را فرزندانى است . از آن جمله است حكيم مشهور اندلسى و از شاگردان مسلمة المجريطى ، ابو مسلم عمر بن محمد بن بقى بن عبد اللّه بن بكر بن خالد بن عثمان بن خالد بن عثمان بن خلدون بود كه عثمان بن خلدون به اندلس داخل شده بود . پسر عم او احمد بن محمد بن احمد بن محمد بن عبد اللّه است . و گويد كه از فرزندان الرئيس كريب كسى جز ابو الفضل محمد بن خلف بن احمد بن عبيد اللّه بن كريب مذكور نيست . پايان سخن ابن حزم .
اسلاف من در اندلس
چون جد ما خلدون بن عثمان بن اندلس در آمد و با جماعتى از قوم خود حضرموت ، در قرمونه مأوا گرفت ، فرزندانش در قرمونه پا گرفتند و از آنجا به اشبيليه مهاجرت كردند . اينان در جند يمن بودند . كريب از فرزندان خلدون و برادرش خالد در ايام عبد اللّه المروانى در شورش اشبيليه است . اين شورش بر ضد ابن ابى عبده بود و سبب شد كه سالى چند اشبيليه از فرمان او خارج شود . سپس