رياست جنگجويان زناته داد و او در يكى از غزواتش در سال 693 كشته شد .
المخلوع بن الاحمر برادر عبد اللّه بن ابى العلاء ، يعنى عثمان بن ابى العلاء را فرماندهى پادگان مالقه داد و غازيانى را كه در ناحية غربى مالقه بودند زير نظر او قرار داد عثمان بن ابى العلاء تحت فرمان پسر عمش الرئيس سعيد بن فرج بن اسماعيل بن يوسف بن نصر بود . چون الرئيس ابو سعيد در سال 695 در سبته غدر ورزيد و آنجا را به تصرف خود در آورد ، آتش خصومت ميان او و صاحب مغرب افروخته گرديد پس اين عثمان را منشور امارت دادند و او را به غماره فرستادند .
عثمان در غماره عصيان كرد و مدعى فرمانروايى شد و بر اصيلا و عرايش سپس بر قصر مستولى گرديد . ما همهء اين حوادث را ذكر كردهايم . تا آنگاه كه ابو الربيع در سال 698 بر او پيروزى يافت و او به مكان خويش در اندلس باز گرديد . چون ابو الوليد پسر الرئيس ابو سعيد آهنگ عصيان بر ضد ابو سعيد صاحب غرناطه نمود ، در اين باره با شيخ غازيان مالقه عثمان بن ابى العلاء به گفتگو پرداخت . عثمان او را در كارش يارى داد و پدرش الرئيس ابو سعيد را در بند كشيد و در سال 714 لشكر به غرناطه برد . چون بر غرناطه مستولى گرديد . عثمان را امارت غازيان مجاهد زناته داد .
عثمان بن عثمان بن عبد الحق [ 1 ] از او روى گردان شد و با ابى الجيوش به وادى آش رفت . حمو بن عبد الحق بن رحو نيز در زمرهء ياران او بود . و او پيش از اين چنان كه گفتيم - شيخ غازيان بود . ايام حكومت عثمان به دراز كشيد و آوازهاش در همه جا پيچيد . ابو سعيد صاحب مغرب بر مقام و مكانت او رشك برد . چون مسلمانان او را در سال 718 به جهاد خواندند ، عذر آورد كه تا عثمان در آنجاست ، نخواند آمد ، مگر آنكه او را گرفته بند بر نهند . عاقبت اين كار صورت نگرفت و طاغيه بيامد و غرناطه را محاصره كرد . عثمان و پسرانش را در اين پيكار دلاوريها بود .
خداوند به دست عثمان و پسرانش مسلمانان را بر مسيحيان پيروز گردانيد ، آنچنان پيروزيى كه به دل كس خطور نمىكرد . از آن پس اعتبارشان در دل دولت و مسلمانان افزون گرديد .
ابو الوليد در سال 725 به دست يكى از رؤسا كه از خويشاوندان او بود ، به توطئهء عثمان كشته شد .
اين گمان بعضى بود كه قتل او را به توطئهء او ميدانستند . پسرش را كه كودكى نارسيده بود به جاى پدر نشاندند . و وزير او محمد بن المحروق از پروردگان دولتشان سرپرستى او را به عهده گرفت و زمام همهء امور مملكت از امر و نهى به دست عثمان افتاد . عثمان بر ارباب دولت بزرگى مىفروخت آن سان كه حكومت را ميان خود و ايشان تقسيم كرده بود . عثمان بسيارى از اموال خراج را بدر امور غازيان صرف كرد . تا آنجا كه وزير از اقدامات او بر سرنوشت دولت بيمناك شد . و رأى بر آن قرار گرفت كه او را از كار براندازند . عثمان سر برتافت و ميان او و وزير ، ابن المحروق دشمنى
هامش
[ ( 1 ) ] در نسخهBوM: عبد الحق بن عثمان .