نمودهاند . و اگر انسان در آدابى كه در اخبار و روايات در اين زمينه رسيده دقت كند مىيابد كه احتياطى كه شرع در ساير مقامات رعايت نموده در اين مسئله بخصوص از آن نهى شده است ، و از اين امر به ميزان دقت احكام شرع مقدس و موافقت آنها با اصول حكمت پى ميبرد .
و بىمناسبت نيست كه آنچه در زمينهء فرق اين حكم با ساير احكام بخاطر رسيده بيان داريم ، و آن اينست كه براى طهارت و نجاست چون تعلق چندانى بجهات قلبى ندارد ، اهميت زيادى داده نشده ، از اين گذشته ، احتياط ، در طهارت و نجاست موافق باطبيعت اهل دنيا است ، لذا شرع مقدس در اين مورد زياد مبالغه ننموده است .
و اما احتياط در حقوق غير ، مثل مال و جاه و امور تعبدى ديگر كه براى عاقل تعبد به آنها مشكل است ، از امور مهمه اى است كه در جهات قلبى تأثير داشته و عمل به احتياط در اين موارد مخالف با طبيعت اهل هوى و هوس است .
و لذا در اين امور حتى اگر جانب وسواس گرفته شود از جانب احتياط لازمتر خواهد بود ، و دليل ما بر اين گفته كه احتياط در طهارت و نجاست موافق با اغلب طبايع است بخلاف ساير احكام ، چيزى است كه به عيان ديده مىشود و آن اينكه با نهى شرع از وسوسه بخرج دادن در طهارت و نجاست ، باز به حدى كه مردم در اين زمينه جانب وسواس را مىگيرند بيشتر است از احتياط در مسائلى كه شرع در آن موارد سخت گيرى نموده است و لذا هنوز ديده نشده كه كسى در اداء قرضش وسواس بخرج دهد و بدهى خود را سه دفعه بپردازد در حالى كه مردم
اسرار الصلوة ( فارسي ) — صفحة 26
مساهمون: رضا رجب زاده
ص٢٦