را در حسرت آن فدا مىكند مشاهده كند و از اين امر به پستى و خست دنيا پى ببرد .
و خلاصه آنچه را كه ما بيان داشتيم و غير آن را در اين حديث شريف كه در « مصباح الشريعة » از امام صادق عليه السّلام روايت شده آمده است . امام عليه السّلام مىفرمايد مستراح را بدان خاطر مستراح گفتهاند كه نفوس از اثقال و سنگينىهاى نجاسات راحت مىشود و كثافات از بدن دور مىگردد و مؤمن از اين امر به اين نتيجه ميرسد كه نعمتهاى دنيائى عاقبتش اين است ، پس خود را به عدول از اين نعمتها راحت مىسازد و ترك آن مىگويد و نفس و قلبش را از اشتغال به آنها فارغ مىسازد ، و همانگونه كه از جمع آورى كثافات و قاذورات اجتناب مىكند از گرد - آورى مال و ثروت هم دورى مىگزيند و به تفكر در نفس خود مىپردازد كه چگونه در حالى بزرگوار و گرامى و در حالى ديگر ذليل است و به اين حقيقت دست مىيابد كه تمسك به قناعت و تقوى موجب راحت دنيا و آخرت او مىشود . چرا كه راحت آدمى در خوار شمردن دنيا و فراغت از تمتع و بهره گيرى از آن ، و ازالهء نجاست كه حرام و شبهه باشد نهفته است ، و پس از درك اين حقيقت باب كبر را بر روى خود مىبندد و از گناهان مىگريزد و باب تواضع و پشيمانى و حيا را به روى خود مىگشايد و براى دست يا بى به سرانجامى نيك و پاكيزگى نفس در اداء اوامر و اجتناب از نواهى كوشا مىشود و نفس خود را در زندان خوف و صبر و خوددارى از شهوات زندانى مىكند ، تا اينكه به امان حضرت پروردگار در دار قرار به پيوندد و طعم رضاء الهى را بچشد ، چرا كه جز اين ، هر چه را كه خوبى تصور كند هيچ است .
اسرار الصلوة ( فارسي ) — صفحة 23
مساهمون: رضا رجب زاده
ص٢٣